.. ฉันดีใจที่ได้ดูแลเธอ ..

เราผ่านวันที่ 12 สิงหา นี้มากี่รอบกันแล้วนะ
พอถึงวันนี้ทีไร .. เราต่างก็อาจจะทำบางสิ่งบางอย่างให้กับแม่ .. เพราะอะไรกันนะ

เพราะ .. คุณครูสั่ง
เพราะ .. โรงเรียนจัดงาน
เพราะ .. รัฐบาลกำหนดไว้
เพราะ .. มันเป็นกระแส
เพราะ .. มันเป็นสิ่งที่ต้องทำ.. หลายๆปีก่อนตอนที่แม่ยังสุขภาพแข็งแรง และ สุขสบายดี เราอาจจะมีอะไรพิเศษๆที่ทำเองกับมือ หรือบางสิ่งที่ซื้อมาเป็นพิเศษ หรืออาจจะเป็นอาหารดีๆซักมื้อ ในวันที่เราอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้วออกไปหาอะไรทานด้วยกัน

แต่ ..

.. ในวันที่คุณแม่เริ่มป่วย และ อาการทรุดลงๆเรื่อยๆ ในวันที่ท่านเดินเหินด้วยตัวเองไม่ได้แล้ว .. เรามีความสุขใจเสมอ ที่ได้พาท่านนั่งรถเข็นแล้วเข็นพาท่านไปดูสิ่งของโน่นๆนี่ๆในห้างสรรพสินค้า หรือ ตามสถานที่ต่างๆที่ท่านอยากไป แอบนึกถึงตอนที่เราเป็นเด็กที่ท่านก็พานั่งรถเข็นเด็กเล็กๆพาไปโน่นมานี่เสมอ

.. ในวันที่ท่านอยากทำบุญ หรือ อยากได้อะไรเป็นพิเศษ .. เรายินดีเสมอที่ได้ทำสิ่งเหล่านี้ให้กับท่าน คงไม่ต่างกับตอนที่ท่านยังแข็งแรงดีท่านก็คงจะคอยทำบุญให้เรา นึกขอพรให้เราได้สิ่งที่ดี แคล้วคลาดปลอดภัย กับเรื่องราวต่างๆ นานาที่เข้ามา

.. ในวันที่ท่านอยากทานอะไรเป็นพิเศษ .. เราแสนสุขใจ ที่เราได้สรรหาสิ่งที่ท่านอยากทาน หรือ ทำมาให้ท่านทานเองกับมือ ก็เหมือนกับตอนที่เราเป็นเด็ก ท่านก็สรรหาของอร่อยๆมาให้เราทานเสมอ

.. ในวันที่ท่านไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ตอนที่ท่านต้องเข้าห้องน้ำ .. เราเองก็แสนยินดี นึกย้อนไปในวันที่เราช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เมื่อยังเป็นเด็กเล็กๆในวันนั้น วันนี้เราได้ทำในสิ่งที่เหมือนกันกับที่ท่านได้ทำให้เราแล้ว

พ่อกับแม่ ก็เหมือน ‘พระ’ ในบ้าน ไม่ว่าอย่างไรท่าน ‘รัก’ เราอย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่ว่าเราจะดี จะเลวอย่างไร ท่านก็พร้อมจะให้ให้อภัยแก่เราเสมอ

บางครั้งเรา .. อาจจะมีปัญหากับพ่อแม่ ทะเลาะกัน ไม่พอใจกัน ความคิดไม่เหมือนกัน
.. ท่านอาจจะไม่รู้ทุกสิ่งทุกอย่าง
.. ท่านอาจจะทำในสิ่งที่เราไม่ชอบ
.. ท่านอาจจะทำในสิ่งที่เราไม่พอใจ

แต่ไม่ว่าท่านจะเป็นอย่างไร ท่านก็คือคนที่เป็นเชื้อสายของเรา เป็นคนที่ให้กำเนิด เป็นคนที่เลี้ยงดูเรามา

.. ถึงเราจะไม่ชอบในสิ่งที่ท่านพูด ในสิ่งที่ท่านคิด ในสิ่งที่ท่านทำ .. ก็ไม่เป็นไรหรอก
.. ถึงเราไม่เห็นด้วย ก็นิ่งเฉยไว้ ถ้าเราไม่ต่อล้อต่อเถียง .. เดี๋ยวมันก็จบ
.. ถึงเราจะอึดอัดใจ ทุกข์ใจ ไม่สบายใจ .. ก็พยายามระบายแก่คนสนิท เพื่อนสนิท ญาติสนิทที่เราไว้ใจได้ ช่วยกันหาทางออก .. ไม่ว่าอย่างไร .. ชีวิตมันก็ต้องมีทางออก

บางครั้ง .. เราอาจจะออกไปช่วยเหลือใครต่อใครมากมาย .. คนที่เขาเดือดร้อนเรื่องน้ำท่วม ไปช่วยเค้าสร้างห้องน้ำ ห้องสมุด ฯลฯ เคยย้อนกลับไปดูบ้างไหม .. ว่าคนที่อยู่ที่บ้านมีสภาพความเป็นอยู่อย่างไร แม่เข้าห้องน้ำสะดวกไหม มันลื่นหรือเปล่า ต้องทำราวเกาะดีมั้ย  บ้านที่พ่อกับแม่อยู่เป็นอย่างไร .. หลายต่อหลายครั้งที่เราไปช่วยใครต่อใครมากมาย .. แต่เรากลับ ‘ลืม’ ใครบางคนไป

ทุกวันนี้ .. หากเรายังมีโอกาส ก็ไม่จำเป็นหรอกที่ต้องรอให้ถึงวันพิเศษ .. ทำดีต่อท่านในทุกวันที่ยังมีโอกาสเถอะนะ เพราะเราไม่มีทางรู้หรอกว่าชีวิตในวินาทีข้างหน้าของเราจะเป็นเช่นไร ..

หมายเหตุไว้นิดนึงว่า : ครอบครัว และ การเลี้ยงดูของผู้คนนั้นก็มีความหลากหลาย บางคนอาจจะไม่ได้เติบโตมากับพ่อแม่ บางคนอาจจะพ่อและแม่ไม่ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้ว หรืออาจจะมีหลายคนที่อาจจะมีปัญหากับพ่อและแม่ของตน .. พอได้อ่านบทความนี้แล้วแอบๆเถียงอยู่ในใจก็เป็นได้ แต่ถึงอย่างไร เราก็อยากให้มองโลกกันแง่ดี อย่างน้อยที่สุด ภายในครอบครัวต่างก็มีเส้นใยบางๆเชื่อมโยงกันอยู่ .. ยังงัยก็ขอให้มีความสุขกับปัจจุบันกันนะจ๊ะ

 .. ขอให้แม่มีความสุขใจเสมอ แม้กายจะไม่แข็งแรงนะคะ ..

.. ไม่ขอก็จะให้ ..

ว่ากันว่ารักแท้ คือการให้ คือการเสียสละ คือการแบ่งปัน คือการยอมรับ คือความอดทน คือความเข้าใจ

แม้กระทั่ง ‘ให้’ คนที่เรารักไปอยู่ที่อื่น กับคนอื่น

จะมีประโยชน์อะไร ที่ให้เขาทนอยู่กับเรา แล้วเขาไม่มีความสุข
จะมีประโยชน์อะไร ที่จะเหนี่ยวรั้งเอาไว้ แล้วมีแต่น้ำตา
จะมีประโยชน์อะไร ที่จะไปโกรธหรือเกลียดการกระทำเหล่านั้น .. ในเมื่อธรรมชาติของชีวิตคือความเลือนไหลเปลี่ยนแปลง

ถึงแม้ ความซื่อสัตย์ มั่นคง จริงใจ มันไม่มีประโยชน์อะไร
แต่เราก็ต้องยอมรับความเปลี่ยนแปลงนั้นใช่ไหม

ไม่ว่าจะมีความรักกี่ครั้ง .. ก็ต้องลงเอยด้วยการ ‘ ให้ ‘ เสมอๆ
คงจะมีซักวัน .. ที่จะมีคนมองเห็นและเข้าใจคุณค่าของ ‘รักแท้’
คงจะมีซักวัน .. ที่มีคนเข้าใจและรักจริง

เพลงของดา .. มักจะออกแนวเป็นผู้ให้และเสียสละเสมอ ไม่ว่าจะเป็น.. ดูแลรักเขาให้ดี
หรือจะเป็นเพลงนี้ ที่ถึงแม้จะเพิ่งถูกปล่อยออกมาให้ฟัง .. แต่ก็คงเป็นอีกเพลงที่โดนใจ

…

หัวใจดวงหนึ่ง .. จะทนความเจ็บปวดและย่อยยับได้ซักกี่ครั้งกัน

…

รักหมดใจ หรือ ใจหมดรัก

มีคนส่งประโยคบางประโยคมาให้ ..

“คำอธิบาย” ชอบใช้ในวันที่ไร้ประโยชน์

“คำขอโทษ” ชอบเอามาใช้ในวันที่สาย

“คำว่ารัก” ชอบเอามาพูดเพื่อกั๊กคุณในตอนที่เค้าเสียดาย และ

“คำพูดอีกมากมาย” ที่เอามาล่อให้คุณกลับไปอยู่ใน “คอกควาย” เช่นเดิม

คนที่เข้ามาอ่านเผินๆกับข้อความนี้ คงรู้สึกว่าผู้เขียนนั้นคงจะเข็ดขยาดกับ ‘รัก’ ที่มีต่อคนหนึ่งคน

ในความรู้สึกผู้เขียนนั้นคงจะสะใจอยู่ลึกๆที่ได้ระบายหรือแสดงความรู้สึกนี้ออกมา

แต่ถ้าคุณเป็นคนที่ได้รับข้อความนี้ โดยไม่ได้รับ ‘โอกาส’ สำหรับการเปิดใจ ในเรื่องราวระหว่างคนสองคนเลยล่ะ

……

คำว่า ‘รัก’ มักจะมีคนบอกว่า เป็นเรื่องระหว่างคนสองคน

เมื่อ ‘ความรัก’ ที่มีผู้คนมากมายเข้ามาเกี่ยวข้องจนล้น

แต่ ‘คนสองคน’ นั้นกลับไม่เคยเปิดตา ปิดหู และเปิดใจต่อกัน

มันก็คงเป็นเพียง ‘ความรัก’ ที่ใครต่อใครต่างพูดกันไป .. ไม่มีวันมาบรรจบพบเจอ

…….

เมื่อยามแรกรัก ..

คำพูดสวยหรูและงดงามมากมาย ต่างถูกสรรหา มาเพื่อบรรยายสิ่งที่เรามี สิ่งที่เราให้ สิ่งที่เรารู้สึกต่อคนคนหนึ่ง

บางครั้ง .. มันก็เป็นเพียงแค่คำพูด ที่ลอยผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

..  เป็นแค่เพียงลมปากที่ไม่เคยแสดงออกถึงความรู้สึกนั้น

..  เป็นเพียงแค่ความรู้สึก ที่เอาไว้พูดกับใครต่อใคร ว่าเรารู้จักความรักนั้นเหมือนกัน

..  หรือ อาจจะเพียงเป็นแค่ภาพฝัน ที่ไม่อาจตื่นลืมตาและไขว่คว้ามา

ในวันที่หมดรัก ..

มีข้ออ้างมากมายที่ไม่สามารถกลับไปเป็นเช่นเดิมได้

มีประโยคหลากหลายที่คอยตอกย้ำและทิ่มแทงใจกัน

มีเหตุผลหมื่นล้าน .. ที่ทำให้ใจเธอนั้นไม่คงมั่น

มีเหตุการณ์ร้อยพัน .. ที่บ่งบอกว่าฉันนั้นมันไม่มีค่าพอ

……..

ในส่วนตัวเราเองไม่เคยเข้าใจ .. คนที่เมื่อหมดรักต่อกันแล้ว

จะต้องแสดงสิ่งที่ไม่ดีต่อกันและกัน

จะต้องสรรหาถ้อยคำมากมายมาต่อว่ากัน

จะต้องแสดงกิริยาเพื่อสร้างความเจ็บปวดให้กัน

ทุกๆครั้งที่ ‘ความรัก’ ในแบบที่คาดหวัง อยากจะผูกมัด ผูกสัมพันธ์ ผูกกาย ผูกใจ มันไม่ได้เป็นอย่างที่เราคาดหวัง

เราต่างก็เจ็บปวด .. ผิดหวัง เสียใจ เพราะสิ่งที่เราคาดหวังมันไม่ได้เป็นดังหวัง

แต่ ‘ความรู้สึกดีๆ’ ที่เคยมีต่อกัน นั้นก็ยังอยู่ ..ไม่ใช่หรือ

คนหนึ่งคน .. ทีเราเคยมีความรุ้สึกดีๆให้กันอย่างมากมายทั้งห่วงใย ทั้งห่วงหา

ถึงแม้สิ่งที่ปรารถนาจะไม่ได้ไปถึงฝั่งฝัน .. แต่เราก็ไม่ควรจะทำร้ายกัน ..ไม่ใช่หรือ

ใครบางคน อาจทิ้งใครอีกคนไป เพราะไปเจอคนใหม่ที่ถูกใจมากกว่า

แต่ถึงกระนั้น สิ่งที่เคยประทับใจกัน เคยรู้ใจกัน เคยเข้าใจกัน .. ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลง .. ไม่ใช่หรือ

แม้ไม่สามารถคบกันในแบบของคู่รักได้ .. เราก็ยังสามารถมีความรู้สึกดีๆให้กัน เป็นห่วงเป็นใยกัน เอื้ออาทรต่อกัน เพราะอย่างน้อยเราก็เคยรู้จักกันมากกว่าใคร ..

ได้เพื่อนเพิ่มมาอีกคน ย่อมดีกว่าได้ศัตรู หรือคนที่เกลียดกัน เพิ่มมาอีกคน .. ไม่ใช่หรือ

ใครหลายๆคน อ่านมาถึงบันทัดนี้แล้วอาจจะบอกว่ามันคงจะยาก หรือ ทำไม่ได้หรอก .. แค่มองหน้ากันยังจะทำไม่ได้เลย ..

บางครั้งเราก็ต้องอาศัยเวลา ต้องยอมรับ ต้องเข้าใจ ต้องให้อภัย

การยกภูเขาออกจากอก .. มีเพียงเราเท่านั้นที่จะทำมันด้วยตัวเราเอง

เมื่อเราแคร์ใครซักคนมากๆ ทุกๆการกระทำของเค้าอาจส่งผลต่อเรา

เช่นเดียวกัน .. เราอาจทำร้ายกันและกันมาตลอดเวลาที่ผ่านมา

ดังนั้น .. เมื่อความฝันและความหวังของเราต้องหยุดลง ก็ต้องยอมรับและเข้าใจ

แต่อย่าทำร้ายกันต่อไปเลย .. .. ในวันที่รักมันหมดลง

ถึงอย่างไร .. อย่างน้อยครั้งหนึ่งเราก็ยังเคยได้รักและถูกรัก นั่นก็งดงามที่สุดแล้ว

ด้วยรักและรักเสมอ

ความรักจะบริสุทธิ์ งดงาม ก็ต่อเมื่อหัวสมองและหัวใจวางอยู่บนตาชั่งของความสัมพันธ์อย่างสมดุล

..เมื่อตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก ควรหาทางชั่้งดูหัวใจและหัวสมองตัวเองอยู่บ่อยๆ ว่าสองสิ่งนี้ยังสมดุลกันดีอยู่หรือไม่ อย่าริรักทั้งๆที่ยังหลับตา แต่จงรักอย่างลืมตาอยู่เสมอ - ว.วชิรเมธี

………………………………..

มีคนบอกว่าให้เราลืมตามองโลกเสียที รักนั้นไม่ได้สวยงามเสมอไป

อย่ามัวแต่หน้ามืดตามัวหรือรอคอยสิ่งที่มันไม่มีอยู่จริง อย่ามัวมองแต่มุมของตัวเองหรือโลกของตัวเอง

อย่าเชื่อมั่นในคนหนึ่งคนขณะที่คุณยังใม่รู้จักคนที่คุณรักมากพอ

อย่ามัวงมงายอยู่เลย ลุกออกมาจากตรงนั้นเสียเถิด จะโศกเศร้าและทำร้ายตัวเองอยู่ทำไม

คนที่เคยรักเราอาจหมดรักเราได้ในวันหนึ่ง และเมื่อหมดรักกันแล้วก็อาจจะทำร้ายเราได้อย่างเจ็บปวดที่สุด

………………………………..

แต่เมื่อเราได้ลงรักใครคนหนึ่งไปแล้ว..

สิ่งดีๆที่งดงามอยู่ในจิตใจนั้นก็จะคงอยู่เสมอไม่เคยเลือนหายไป

มันมีแต่ ความรัก ความเมตตา และ ปรารถนาดีให้แก่กันเสมอ .. เพราะนั่นคือความรักที่แท้

เมื่อใดที่คิดถึง ยังมีรอยยิ้มและความรู้สึกที่ดีให้แก่กันเสมอ

ถึงจะไม่สามารถอยู่เคียงข้างกัน ถึงจะไม่สามารถดูแลกัน

ถึงจะมีน้ำตาที่ไหลออกมาเพราะความโศกเศร้า เสียใจ ผิดหวัง

ถึงจะเป็นน้ำตาจากความเจ็บปวด .. แต่รักนั้นก็ยังอยู่เสมอ

 

………………………………..