รักหมดใจ หรือ ใจหมดรัก
กุมภาพันธ์ 27th, 2011 § 4 ความเห็น
มีคนส่งประโยคบางประโยคมาให้ ..
“คำอธิบาย” ชอบใช้ในวันที่ไร้ประโยชน์
“คำขอโทษ” ชอบเอามาใช้ในวันที่สาย
“คำว่ารัก” ชอบเอามาพูดเพื่อกั๊กคุณในตอนที่เค้าเสียดาย และ
“คำพูดอีกมากมาย” ที่เอามาล่อให้คุณกลับไปอยู่ใน “คอกควาย” เช่นเดิม
คนที่เข้ามาอ่านเผินๆกับข้อความนี้ คงรู้สึกว่าผู้เขียนนั้นคงจะเข็ดขยาดกับ ‘รัก’ ที่มีต่อคนหนึ่งคน
ในความรู้สึกผู้เขียนนั้นคงจะสะใจอยู่ลึกๆที่ได้ระบายหรือแสดงความรู้สึกนี้ออกมา
แต่ถ้าคุณเป็นคนที่ได้รับข้อความนี้ โดยไม่ได้รับ ‘โอกาส’ สำหรับการเปิดใจ ในเรื่องราวระหว่างคนสองคนเลยล่ะ
……
คำว่า ‘รัก’ มักจะมีคนบอกว่า เป็นเรื่องระหว่างคนสองคน
เมื่อ ‘ความรัก’ ที่มีผู้คนมากมายเข้ามาเกี่ยวข้องจนล้น
แต่ ‘คนสองคน’ นั้นกลับไม่เคยเปิดตา ปิดหู และเปิดใจต่อกัน
มันก็คงเป็นเพียง ‘ความรัก’ ที่ใครต่อใครต่างพูดกันไป .. ไม่มีวันมาบรรจบพบเจอ
…….
เมื่อยามแรกรัก ..
คำพูดสวยหรูและงดงามมากมาย ต่างถูกสรรหา มาเพื่อบรรยายสิ่งที่เรามี สิ่งที่เราให้ สิ่งที่เรารู้สึกต่อคนคนหนึ่ง
บางครั้ง .. มันก็เป็นเพียงแค่คำพูด ที่ลอยผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
.. เป็นแค่เพียงลมปากที่ไม่เคยแสดงออกถึงความรู้สึกนั้น
.. เป็นเพียงแค่ความรู้สึก ที่เอาไว้พูดกับใครต่อใคร ว่าเรารู้จักความรักนั้นเหมือนกัน
.. หรือ อาจจะเพียงเป็นแค่ภาพฝัน ที่ไม่อาจตื่นลืมตาและไขว่คว้ามา
ในวันที่หมดรัก ..
มีข้ออ้างมากมายที่ไม่สามารถกลับไปเป็นเช่นเดิมได้
มีประโยคหลากหลายที่คอยตอกย้ำและทิ่มแทงใจกัน
มีเหตุผลหมื่นล้าน .. ที่ทำให้ใจเธอนั้นไม่คงมั่น
มีเหตุการณ์ร้อยพัน .. ที่บ่งบอกว่าฉันนั้นมันไม่มีค่าพอ
……..
ในส่วนตัวเราเองไม่เคยเข้าใจ .. คนที่เมื่อหมดรักต่อกันแล้ว
จะต้องแสดงสิ่งที่ไม่ดีต่อกันและกัน
จะต้องสรรหาถ้อยคำมากมายมาต่อว่ากัน
จะต้องแสดงกิริยาเพื่อสร้างความเจ็บปวดให้กัน
ทุกๆครั้งที่ ‘ความรัก’ ในแบบที่คาดหวัง อยากจะผูกมัด ผูกสัมพันธ์ ผูกกาย ผูกใจ มันไม่ได้เป็นอย่างที่เราคาดหวัง
เราต่างก็เจ็บปวด .. ผิดหวัง เสียใจ เพราะสิ่งที่เราคาดหวังมันไม่ได้เป็นดังหวัง
แต่ ‘ความรู้สึกดีๆ’ ที่เคยมีต่อกัน นั้นก็ยังอยู่ ..ไม่ใช่หรือ
คนหนึ่งคน .. ทีเราเคยมีความรุ้สึกดีๆให้กันอย่างมากมายทั้งห่วงใย ทั้งห่วงหา
ถึงแม้สิ่งที่ปรารถนาจะไม่ได้ไปถึงฝั่งฝัน .. แต่เราก็ไม่ควรจะทำร้ายกัน ..ไม่ใช่หรือ
ใครบางคน อาจทิ้งใครอีกคนไป เพราะไปเจอคนใหม่ที่ถูกใจมากกว่า
แต่ถึงกระนั้น สิ่งที่เคยประทับใจกัน เคยรู้ใจกัน เคยเข้าใจกัน .. ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลง .. ไม่ใช่หรือ
แม้ไม่สามารถคบกันในแบบของคู่รักได้ .. เราก็ยังสามารถมีความรู้สึกดีๆให้กัน เป็นห่วงเป็นใยกัน เอื้ออาทรต่อกัน เพราะอย่างน้อยเราก็เคยรู้จักกันมากกว่าใคร ..
ได้เพื่อนเพิ่มมาอีกคน ย่อมดีกว่าได้ศัตรู หรือคนที่เกลียดกัน เพิ่มมาอีกคน .. ไม่ใช่หรือ
ใครหลายๆคน อ่านมาถึงบันทัดนี้แล้วอาจจะบอกว่ามันคงจะยาก หรือ ทำไม่ได้หรอก .. แค่มองหน้ากันยังจะทำไม่ได้เลย ..
บางครั้งเราก็ต้องอาศัยเวลา ต้องยอมรับ ต้องเข้าใจ ต้องให้อภัย
การยกภูเขาออกจากอก .. มีเพียงเราเท่านั้นที่จะทำมันด้วยตัวเราเอง
เมื่อเราแคร์ใครซักคนมากๆ ทุกๆการกระทำของเค้าอาจส่งผลต่อเรา
เช่นเดียวกัน .. เราอาจทำร้ายกันและกันมาตลอดเวลาที่ผ่านมา
ดังนั้น .. เมื่อความฝันและความหวังของเราต้องหยุดลง ก็ต้องยอมรับและเข้าใจ
แต่อย่าทำร้ายกันต่อไปเลย .. .. ในวันที่รักมันหมดลง
ถึงอย่างไร .. อย่างน้อยครั้งหนึ่งเราก็ยังเคยได้รักและถูกรัก นั่นก็งดงามที่สุดแล้ว
อยากรักก็ต้องเสี่ยง ไม่อยากให้เธอเป็นเพียงภาพในความฝัน
เพี่ยงแค่สิ่งประโลมตัว เพื่อปลอบใจที่ร้าว เพียงเพื่อหลอนตนเอง
ใน โลกสมมุติ สิ่งที่เล่า อาจสมเหตุและผม แต่ ใน โลกของที่ใจถูกบาด
อารมย์ เท่านั่นที่ทำให้มันเกิด ..จากความรู้สึกเสียของรัก
อยู่กับมันให้เหมือน มันคือส่วนหนึ่ง ของชีวิต และจะเห็นว่า เวลานึกถึง อาจมีความสุขกับมัน ก็ได้
เคยได้ยินประโยคนึงจากหนังเรื่องหนึ่งของนิโคลัส เคจ ว่าไว้ว่า
“รักแท้คือสิ่งที่หลงเหลืออยู่หลังจากความลุ่มหลงอันบ้าคลั่งได้ผ่านพ้นไปแล้ว”
มันเป็นแบบนั้นจริงๆนะ..
หมดไม่มีเหลือ