.. ฉันดีใจที่ได้ดูแลเธอ ..

เราผ่านวันที่ 12 สิงหา นี้มากี่รอบกันแล้วนะ
พอถึงวันนี้ทีไร .. เราต่างก็อาจจะทำบางสิ่งบางอย่างให้กับแม่ .. เพราะอะไรกันนะ

เพราะ .. คุณครูสั่ง
เพราะ .. โรงเรียนจัดงาน
เพราะ .. รัฐบาลกำหนดไว้
เพราะ .. มันเป็นกระแส
เพราะ .. มันเป็นสิ่งที่ต้องทำ.. หลายๆปีก่อนตอนที่แม่ยังสุขภาพแข็งแรง และ สุขสบายดี เราอาจจะมีอะไรพิเศษๆที่ทำเองกับมือ หรือบางสิ่งที่ซื้อมาเป็นพิเศษ หรืออาจจะเป็นอาหารดีๆซักมื้อ ในวันที่เราอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้วออกไปหาอะไรทานด้วยกัน

แต่ ..

.. ในวันที่คุณแม่เริ่มป่วย และ อาการทรุดลงๆเรื่อยๆ ในวันที่ท่านเดินเหินด้วยตัวเองไม่ได้แล้ว .. เรามีความสุขใจเสมอ ที่ได้พาท่านนั่งรถเข็นแล้วเข็นพาท่านไปดูสิ่งของโน่นๆนี่ๆในห้างสรรพสินค้า หรือ ตามสถานที่ต่างๆที่ท่านอยากไป แอบนึกถึงตอนที่เราเป็นเด็กที่ท่านก็พานั่งรถเข็นเด็กเล็กๆพาไปโน่นมานี่เสมอ

.. ในวันที่ท่านอยากทำบุญ หรือ อยากได้อะไรเป็นพิเศษ .. เรายินดีเสมอที่ได้ทำสิ่งเหล่านี้ให้กับท่าน คงไม่ต่างกับตอนที่ท่านยังแข็งแรงดีท่านก็คงจะคอยทำบุญให้เรา นึกขอพรให้เราได้สิ่งที่ดี แคล้วคลาดปลอดภัย กับเรื่องราวต่างๆ นานาที่เข้ามา

.. ในวันที่ท่านอยากทานอะไรเป็นพิเศษ .. เราแสนสุขใจ ที่เราได้สรรหาสิ่งที่ท่านอยากทาน หรือ ทำมาให้ท่านทานเองกับมือ ก็เหมือนกับตอนที่เราเป็นเด็ก ท่านก็สรรหาของอร่อยๆมาให้เราทานเสมอ

.. ในวันที่ท่านไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ตอนที่ท่านต้องเข้าห้องน้ำ .. เราเองก็แสนยินดี นึกย้อนไปในวันที่เราช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เมื่อยังเป็นเด็กเล็กๆในวันนั้น วันนี้เราได้ทำในสิ่งที่เหมือนกันกับที่ท่านได้ทำให้เราแล้ว

พ่อกับแม่ ก็เหมือน ‘พระ’ ในบ้าน ไม่ว่าอย่างไรท่าน ‘รัก’ เราอย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่ว่าเราจะดี จะเลวอย่างไร ท่านก็พร้อมจะให้ให้อภัยแก่เราเสมอ

บางครั้งเรา .. อาจจะมีปัญหากับพ่อแม่ ทะเลาะกัน ไม่พอใจกัน ความคิดไม่เหมือนกัน
.. ท่านอาจจะไม่รู้ทุกสิ่งทุกอย่าง
.. ท่านอาจจะทำในสิ่งที่เราไม่ชอบ
.. ท่านอาจจะทำในสิ่งที่เราไม่พอใจ

แต่ไม่ว่าท่านจะเป็นอย่างไร ท่านก็คือคนที่เป็นเชื้อสายของเรา เป็นคนที่ให้กำเนิด เป็นคนที่เลี้ยงดูเรามา

.. ถึงเราจะไม่ชอบในสิ่งที่ท่านพูด ในสิ่งที่ท่านคิด ในสิ่งที่ท่านทำ .. ก็ไม่เป็นไรหรอก
.. ถึงเราไม่เห็นด้วย ก็นิ่งเฉยไว้ ถ้าเราไม่ต่อล้อต่อเถียง .. เดี๋ยวมันก็จบ
.. ถึงเราจะอึดอัดใจ ทุกข์ใจ ไม่สบายใจ .. ก็พยายามระบายแก่คนสนิท เพื่อนสนิท ญาติสนิทที่เราไว้ใจได้ ช่วยกันหาทางออก .. ไม่ว่าอย่างไร .. ชีวิตมันก็ต้องมีทางออก

บางครั้ง .. เราอาจจะออกไปช่วยเหลือใครต่อใครมากมาย .. คนที่เขาเดือดร้อนเรื่องน้ำท่วม ไปช่วยเค้าสร้างห้องน้ำ ห้องสมุด ฯลฯ เคยย้อนกลับไปดูบ้างไหม .. ว่าคนที่อยู่ที่บ้านมีสภาพความเป็นอยู่อย่างไร แม่เข้าห้องน้ำสะดวกไหม มันลื่นหรือเปล่า ต้องทำราวเกาะดีมั้ย  บ้านที่พ่อกับแม่อยู่เป็นอย่างไร .. หลายต่อหลายครั้งที่เราไปช่วยใครต่อใครมากมาย .. แต่เรากลับ ‘ลืม’ ใครบางคนไป

ทุกวันนี้ .. หากเรายังมีโอกาส ก็ไม่จำเป็นหรอกที่ต้องรอให้ถึงวันพิเศษ .. ทำดีต่อท่านในทุกวันที่ยังมีโอกาสเถอะนะ เพราะเราไม่มีทางรู้หรอกว่าชีวิตในวินาทีข้างหน้าของเราจะเป็นเช่นไร ..

หมายเหตุไว้นิดนึงว่า : ครอบครัว และ การเลี้ยงดูของผู้คนนั้นก็มีความหลากหลาย บางคนอาจจะไม่ได้เติบโตมากับพ่อแม่ บางคนอาจจะพ่อและแม่ไม่ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้ว หรืออาจจะมีหลายคนที่อาจจะมีปัญหากับพ่อและแม่ของตน .. พอได้อ่านบทความนี้แล้วแอบๆเถียงอยู่ในใจก็เป็นได้ แต่ถึงอย่างไร เราก็อยากให้มองโลกกันแง่ดี อย่างน้อยที่สุด ภายในครอบครัวต่างก็มีเส้นใยบางๆเชื่อมโยงกันอยู่ .. ยังงัยก็ขอให้มีความสุขกับปัจจุบันกันนะจ๊ะ

 .. ขอให้แม่มีความสุขใจเสมอ แม้กายจะไม่แข็งแรงนะคะ ..