<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
	>

<channel>
	<title>Aways is not always so far aways ~</title>
	<atom:link href="http://ongart.wordpress.com/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://ongart.wordpress.com</link>
	<description>(¯¸•¯) Me_Ong (¯•¸¯)</description>
	<lastBuildDate>Wed, 05 Oct 2011 19:11:22 +0000</lastBuildDate>
	<language>th</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
<cloud domain='ongart.wordpress.com' port='80' path='/?rsscloud=notify' registerProcedure='' protocol='http-post' />
<image>
		<url>http://s2.wp.com/i/buttonw-com.png</url>
		<title>Aways is not always so far aways ~</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com</link>
	</image>
	<atom:link rel="search" type="application/opensearchdescription+xml" href="http://ongart.wordpress.com/osd.xml" title="Aways is not always so far aways ~" />
	<atom:link rel='hub' href='http://ongart.wordpress.com/?pushpress=hub'/>
		<item>
		<title>.. ฉันดีใจที่ได้ดูแลเธอ ..</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2011/08/14/%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%94%e0%b8%b9%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b9%80%e0%b8%98%e0%b8%ad/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2011/08/14/%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%94%e0%b8%b9%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b9%80%e0%b8%98%e0%b8%ad/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 13 Aug 2011 17:09:05 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Dairies ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/?p=846</guid>
		<description><![CDATA[เราผ่านวันที่ 12 สิงหา นี้มากี่รอบกันแล้วนะ พอถึงวันนี้ทีไร .. เราต่างก็อาจจะทำบางสิ่งบางอย่างให้กับแม่ .. เพราะอะไรกันนะ เพราะ .. คุณครูสั่ง เพราะ .. โรงเรียนจัดงาน เพราะ .. รัฐบาลกำหนดไว้ เพราะ .. มันเป็นกระแส เพราะ .. มันเป็นสิ่งที่ต้องทำ.. หลายๆปีก่อนตอนที่แม่ยังสุขภาพแข็งแรง และ สุขสบายดี เราอาจจะมีอะไรพิเศษๆที่ทำเองกับมือ หรือบางสิ่งที่ซื้อมาเป็นพิเศษ หรืออาจจะเป็นอาหารดีๆซักมื้อ ในวันที่เราอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้วออกไปหาอะไรทานด้วยกัน แต่ .. .. ในวันที่คุณแม่เริ่มป่วย และ อาการทรุดลงๆเรื่อยๆ ในวันที่ท่านเดินเหินด้วยตัวเองไม่ได้แล้ว .. เรามีความสุขใจเสมอ ที่ได้พาท่านนั่งรถเข็นแล้วเข็นพาท่านไปดูสิ่งของโน่นๆนี่ๆในห้างสรรพสินค้า หรือ ตามสถานที่ต่างๆที่ท่านอยากไป แอบนึกถึงตอนที่เราเป็นเด็กที่ท่านก็พานั่งรถเข็นเด็กเล็กๆพาไปโน่นมานี่เสมอ .. ในวันที่ท่านอยากทำบุญ หรือ อยากได้อะไรเป็นพิเศษ .. เรายินดีเสมอที่ได้ทำสิ่งเหล่านี้ให้กับท่าน คงไม่ต่างกับตอนที่ท่านยังแข็งแรงดีท่านก็คงจะคอยทำบุญให้เรา นึกขอพรให้เราได้สิ่งที่ดี แคล้วคลาดปลอดภัย กับเรื่องราวต่างๆ นานาที่เข้ามา [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=846&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2011/08/14/%e0%b8%89%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%94%e0%b8%b9%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b9%80%e0%b8%98%e0%b8%ad/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>7</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://multiply.com/mu/barby24/image/Xs68VE+8kFasq2vmhahZEw/photos/1M/300x300/2307/287431-212558398793426-100001178024377-508302-2469294-o.jpg?et=s104RIbfIucP6KcwjNMxsQ&#38;nmid=0" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>.. ไม่ขอก็จะให้ ..</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2011/06/18/%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b9%87%e0%b8%88%e0%b8%b0%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b9%89/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2011/06/18/%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b9%87%e0%b8%88%e0%b8%b0%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b9%89/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 18 Jun 2011 15:16:19 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Musics & Lyrics ~]]></category>
		<category><![CDATA[เสียสละ]]></category>
		<category><![CDATA[ให้]]></category>
		<category><![CDATA[ไม่ขอก็จะให้]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/?p=832</guid>
		<description><![CDATA[ว่ากันว่ารักแท้ คือการให้ คือการเสียสละ คือการแบ่งปัน คือการยอมรับ คือความอดทน คือความเข้าใจ แม้กระทั่ง &#8216;ให้&#8217; คนที่เรารักไปอยู่ที่อื่น กับคนอื่น จะมีประโยชน์อะไร ที่ให้เขาทนอยู่กับเรา แล้วเขาไม่มีความสุข จะมีประโยชน์อะไร ที่จะเหนี่ยวรั้งเอาไว้ แล้วมีแต่น้ำตา จะมีประโยชน์อะไร ที่จะไปโกรธหรือเกลียดการกระทำเหล่านั้น .. ในเมื่อธรรมชาติของชีวิตคือความเลือนไหลเปลี่ยนแปลง ถึงแม้ ความซื่อสัตย์ มั่นคง จริงใจ มันไม่มีประโยชน์อะไร แต่เราก็ต้องยอมรับความเปลี่ยนแปลงนั้นใช่ไหม ไม่ว่าจะมีความรักกี่ครั้ง .. ก็ต้องลงเอยด้วยการ &#8216; ให้ &#8216; เสมอๆ คงจะมีซักวัน .. ที่จะมีคนมองเห็นและเข้าใจคุณค่าของ &#8216;รักแท้&#8217; คงจะมีซักวัน .. ที่มีคนเข้าใจและรักจริง เพลงของดา .. มักจะออกแนวเป็นผู้ให้และเสียสละเสมอ ไม่ว่าจะเป็น.. ดูแลรักเขาให้ดี หรือจะเป็นเพลงนี้ ที่ถึงแม้จะเพิ่งถูกปล่อยออกมาให้ฟัง .. แต่ก็คงเป็นอีกเพลงที่โดนใจ &#8230; หัวใจดวงหนึ่ง .. จะทนความเจ็บปวดและย่อยยับได้ซักกี่ครั้งกัน &#8230; [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=832&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2011/06/18/%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b9%87%e0%b8%88%e0%b8%b0%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b9%89/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>รักหมดใจ หรือ ใจหมดรัก</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2011/02/27/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%94%e0%b9%83%e0%b8%88-%e0%b8%ab%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b8%ad-%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%94%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2011/02/27/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%94%e0%b9%83%e0%b8%88-%e0%b8%ab%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b8%ad-%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%94%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 26 Feb 2011 18:51:13 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>
		<category><![CDATA[รักหมดใจ]]></category>
		<category><![CDATA[ใจหมดรัก]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/?p=808</guid>
		<description><![CDATA[มีคนส่งประโยคบางประโยคมาให้ .. &#8220;คำอธิบาย&#8221; ชอบใช้ในวันที่ไร้ประโยชน์ &#8220;คำขอโทษ&#8221; ชอบเอามาใช้ในวันที่สาย &#8220;คำว่ารัก&#8221; ชอบเอามาพูดเพื่อกั๊กคุณในตอนที่เค้าเสียดาย และ &#8220;คำพูดอีกมากมาย&#8221; ที่เอามาล่อให้คุณกลับไปอยู่ใน &#8220;คอกควาย&#8221; เช่นเดิม คนที่เข้ามาอ่านเผินๆกับข้อความนี้ คงรู้สึกว่าผู้เขียนนั้นคงจะเข็ดขยาดกับ &#8216;รัก&#8217; ที่มีต่อคนหนึ่งคน ในความรู้สึกผู้เขียนนั้นคงจะสะใจอยู่ลึกๆที่ได้ระบายหรือแสดงความรู้สึกนี้ออกมา แต่ถ้าคุณเป็นคนที่ได้รับข้อความนี้ โดยไม่ได้รับ &#8216;โอกาส&#8217; สำหรับการเปิดใจ ในเรื่องราวระหว่างคนสองคนเลยล่ะ &#8230;&#8230; คำว่า &#8216;รัก&#8217; มักจะมีคนบอกว่า เป็นเรื่องระหว่างคนสองคน เมื่อ &#8216;ความรัก&#8217; ที่มีผู้คนมากมายเข้ามาเกี่ยวข้องจนล้น แต่ &#8216;คนสองคน&#8217; นั้นกลับไม่เคยเปิดตา ปิดหู และเปิดใจต่อกัน มันก็คงเป็นเพียง &#8216;ความรัก&#8217; ที่ใครต่อใครต่างพูดกันไป .. ไม่มีวันมาบรรจบพบเจอ &#8230;&#8230;. เมื่อยามแรกรัก .. คำพูดสวยหรูและงดงามมากมาย ต่างถูกสรรหา มาเพื่อบรรยายสิ่งที่เรามี สิ่งที่เราให้ สิ่งที่เรารู้สึกต่อคนคนหนึ่ง บางครั้ง .. มันก็เป็นเพียงแค่คำพูด ที่ลอยผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ..  เป็นแค่เพียงลมปากที่ไม่เคยแสดงออกถึงความรู้สึกนั้น [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=808&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2011/02/27/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%94%e0%b9%83%e0%b8%88-%e0%b8%ab%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b8%ad-%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%94%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>ด้วยรักและรักเสมอ</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2010/12/10/%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%a1%e0%b8%ad/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2010/12/10/%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%a1%e0%b8%ad/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 10 Dec 2010 03:53:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Dairies ~]]></category>
		<category><![CDATA[รักเธอเสมอ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/?p=796</guid>
		<description><![CDATA[ความรักจะบริสุทธิ์ งดงาม ก็ต่อเมื่อหัวสมองและหัวใจวางอยู่บนตาชั่งของความสัมพันธ์อย่างสมดุล ..เมื่อตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก ควรหาทางชั่้งดูหัวใจและหัวสมองตัวเองอยู่บ่อยๆ ว่าสองสิ่งนี้ยังสมดุลกันดีอยู่หรือไม่ อย่าริรักทั้งๆที่ยังหลับตา แต่จงรักอย่างลืมตาอยู่เสมอ - ว.วชิรเมธี &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.. มีคนบอกว่าให้เราลืมตามองโลกเสียที รักนั้นไม่ได้สวยงามเสมอไป อย่ามัวแต่หน้ามืดตามัวหรือรอคอยสิ่งที่มันไม่มีอยู่จริง อย่ามัวมองแต่มุมของตัวเองหรือโลกของตัวเอง อย่าเชื่อมั่นในคนหนึ่งคนขณะที่คุณยังใม่รู้จักคนที่คุณรักมากพอ อย่ามัวงมงายอยู่เลย ลุกออกมาจากตรงนั้นเสียเถิด จะโศกเศร้าและทำร้ายตัวเองอยู่ทำไม คนที่เคยรักเราอาจหมดรักเราได้ในวันหนึ่ง และเมื่อหมดรักกันแล้วก็อาจจะทำร้ายเราได้อย่างเจ็บปวดที่สุด &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.. แต่เมื่อเราได้ลงรักใครคนหนึ่งไปแล้ว.. สิ่งดีๆที่งดงามอยู่ในจิตใจนั้นก็จะคงอยู่เสมอไม่เคยเลือนหายไป มันมีแต่ ความรัก ความเมตตา และ ปรารถนาดีให้แก่กันเสมอ .. เพราะนั่นคือความรักที่แท้ เมื่อใดที่คิดถึง ยังมีรอยยิ้มและความรู้สึกที่ดีให้แก่กันเสมอ ถึงจะไม่สามารถอยู่เคียงข้างกัน ถึงจะไม่สามารถดูแลกัน ถึงจะมีน้ำตาที่ไหลออกมาเพราะความโศกเศร้า เสียใจ ผิดหวัง ถึงจะเป็นน้ำตาจากความเจ็บปวด .. แต่รักนั้นก็ยังอยู่เสมอ &#160; &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.. &#160; Filed under: Dairies ~ Tagged: รักเธอเสมอ<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=796&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2010/12/10/%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%a1%e0%b8%ad/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>6</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>That&#8217;s all i know ..</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2010/12/04/thats-all-i-know/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2010/12/04/thats-all-i-know/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 03 Dec 2010 17:25:56 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>
		<category><![CDATA[ที่ฉันรู้]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/?p=801</guid>
		<description><![CDATA[เคยเชื่อว่าเวลาจะพิสูจน์รักแท้ ทุกครั้งที่ผ่านมา จะใช้เวลาอดทนรอคอยเผื่อพิสูจน์ความรัก อยากให้สิ่งดีๆ ค่อยๆเติบโตและงดงามขึ้นในใจของคนสองคน อยากให้ค่อยๆได้เรียนรู้และรู้จักกันไป อยากให้ยอมรับในสิ่งที่เป็น ได้เห็นข้อดีข้อเสียในกันและกัน ไม่ใช่คบกัน รักกันเพราะความฉาบฉวย ไม่ใช่เพราะความถูกใจ เพียงแค่ไม่นาน เพราะเมื่อมันเป็นแค่แสงวูปเพียงวาปเดียวมันก็คงจะหายไป ไม่อยากให้รักของเราสองคนเป็นเช่นนั้น ยังเชื่อมั่นในความซื้อสัตย์ อดทน ยอมรับ และการให้อภัย ยังเชื่อมั่นในความอบอุ่น ความเข้าใจและหัวใจที่มั่นคง เวลาที่เห็นพ่อนั่งจับมือแม่ (ที่ป่วยอยู่นั้น) รู้สึกดีเพียงไหนบอกไม่ถูก อยากได้คนที่จะรักเราไปจนแก่เฒ่าและพร้อมจะกุมมือกันไปจนถึงวันนั้น แต่สุดท้าย .. ก็ไม่เคยมีใคร อดทนรอได้นานพอ มีเพียงแต่เราเท่านั้นที่เฝ้าอดทน รอคอย วันแล้ววันเล่า ถึงแม้จะถูกกระทำให้เจ็บปวด ถึงแม้จะเสียใจ ถึงแม้จะทรมาณแค่ไหน ก็ยังเฝ้าคอย หวังว่าซักวันเธอจะเข้าใจ เธอจะเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน แต่ก็ไม่เคยมีใครเห็น ไม่เคยมีใครเข้าใจ เวลาที่ใครต่อใครบอกให้ทำใจ ตัดใจ เลิกสนใจ หรือละความพยายาม สำหรับ &#8216;สิ่งที่เรียกว่ารัก&#8217; นั้น เราไม่เคยเห็นด้วยเลย .. เพราะเราเชื่อเสมอว่ามันต้องใช้เวลา ต้องใช้ความอดทน ความพยายามในการที่จะพิสูจน์ตัวเองกับใครซักคน อาจจะดูเป็นคนที่หัวโบราณเอามากๆ ที่แสวงหาความรักในอุดมคติแบบนั้น อาจมีใครหลายคนอ่านแล้วอาจจะรู้สึกว่า จะรอคอยอะไรนักหนา [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=801&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2010/12/04/thats-all-i-know/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>10</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>แล้วสักวันจะไปหา ..</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2010/12/02/%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%aa%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%88%e0%b8%b0%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b8%ab%e0%b8%b2/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2010/12/02/%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%aa%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%88%e0%b8%b0%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b8%ab%e0%b8%b2/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 02 Dec 2010 16:29:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Musics & Lyrics ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/?p=785</guid>
		<description><![CDATA[ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเธอ ใจมันคอยบอกตัวเองอยู่เสมอ ว่าเธอนั้นเป็นสุขไปแล้ว ทุกครั้งที่ฉันนั้นเห็นภาพเธอ วันคืนเก่า ๆ ก็กลับมาเสมอ เธอที่จะไม่กลับมาแล้ว *ยังมีอีกหลายสิ่ง ที่ฉันยังไม่เคยพูดสักที และมีอีกหลายอย่าง ที่ไม่เคยทำจนวันนี้ รัก รักเธอ ทั้งหมดของหัวใจ สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน เธอได้ยินไหมคนดี อยากขอ ให้ความรู้สึกที่ฉันมี ส่งไปถึงเธอที่แสนดี ว่าชีวิตนี้ฉันมีแต่เธอ ดังความฝัน จะพบกัน (อีกได้ไหม) หากฉันนั้นรู้ตัว ก็คงจะไม่มัวเก็บมาจนวันนี้ โอ้คนดีนั้นคงได้บอกไปแล้ว บอกรัก รักเธอ ทั้งหมดของหัวใจ สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน เธอได้ยินไหมคนดี อยากขอ ให้ความรู้สึกที่ฉันมี ส่งไปถึงเธอที่แสนดี ว่าชีวิตนี้ฉันมีแต่เธอดังความฝัน แล้วสักวันจะไปหา .. &#8230;.. ในวันที่รู้สึกคว้างและเดียวดาย เสียเหลือเกิน .. ไม่รู้ว่า ควรจะคิดถึงใคร หรือ ควรรอใคร หรือ ชีวิตวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไรต่อไปดี .. คิดถึงเธอคนที่จากไปไกลแสนไกลลลลลล แล้วซักวันจะตามไปนะ .. Filed under: Musics [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=785&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2010/12/02/%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%aa%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%88%e0%b8%b0%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b8%ab%e0%b8%b2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>I will never be with you ..</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2010/11/17/i-will-never-be-with-you/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2010/11/17/i-will-never-be-with-you/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 16 Nov 2010 19:47:01 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>
		<category><![CDATA[Musics & Lyrics ~]]></category>
		<category><![CDATA[เรื่องรัก]]></category>
		<category><![CDATA[James Blunt]]></category>
		<category><![CDATA[You're Beautiful]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/?p=781</guid>
		<description><![CDATA[My life is brilliant. ชีวิตผมนั้นเยี่ยมยอด My love is pure. ผมได้พบรักอันแสนบริสุทธิ์ I saw an angel. ผมได้พบกับนางฟ้า Of that I&#8217;m sure. ผมมั่นใจ She smiled at me on the subway. เธอยิ้มให้ผมในรถไฟใต้ดิน She was with another man. ขณะที่เธออยู่กับชายอีกคนหนึ่ง But I won&#8217;t lose no sleep on that, แต่ผมจะไม่กังวลในเรื่องนี้ (จนนอนไม่หลับ) &#8216;Cause I&#8217;ve got a plan. เพราะผมมีบางสิ่งบางอย่างอยู่ในใจ You&#8217;re beautiful. You&#8217;re beautiful. เธอช่างงดงามเหลือเกิน [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=781&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2010/11/17/i-will-never-be-with-you/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>6</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>ข้าวคลุกน้ำตา</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2010/10/29/%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%84%e0%b8%a5%e0%b8%b8%e0%b8%81%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b3%e0%b8%95%e0%b8%b2-2/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2010/10/29/%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%84%e0%b8%a5%e0%b8%b8%e0%b8%81%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b3%e0%b8%95%e0%b8%b2-2/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 28 Oct 2010 20:11:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Dairies ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/?p=768</guid>
		<description><![CDATA[21 ตุลาคม 2553 บางครั้งความทรงจำเก่าๆ ก็กลับมาทำร้ายให้เราต้องเจ็บปวด .. บางครั้งเมื่อใครบางคน ไม่เคยเลือนหายออกไปจากใจ บางครั้งการรับรู้บางสิ่งบางอย่างก็อาจจะทำให้เราต้องซึมเศร้าและมีน้ำตา .. บางครั้งหลังจากได้รับรู้บางสิ่ง .. เราจะมีอาการเหมือนถูกยาชาอาจต้องใช้เวลาสักพักหนึ่ง .. ถึงจะรู้ว่ามันเจ็บ เจ็บที่ไม่มีร่องรอยบาดแผลจากภายนอกแต่เป็นเจ็บที่ลึกล้ำและยาวนาน หลังจากออกไปตะลอนๆมาทั้งวัน เมื่อกลับมานั่งทานข้าวเพียงลำพังในที่พักพิงอันแสนคุ้นเคยของตัวเอง .. พอนึกถึงใครบางบางคน อยู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาอย่างง่ายดาย ทานข้าวคลุกน้ำตา รสชาติแปลกๆดี ทำให้รู้สึกอิ่มไว ทานอะไรไม่ค่อยลง กระนั้นน้ำตาก็ไม่ยอมหยุดไหลง่ายๆ ต้องหาสถานที่เงียบๆปล่อยให้มันไหลอยู่อย่างนั้นพักนึง .. จึงเหือดแห้ง .. แต่ก็ยังหดหู่ บางทีเราก็ถามตัวเองว่า เราร้องไห้ทำไม น้ำตาที่ไหลออกมานั้นเป็นเพราะเหตุอันใด .. เป็นเพราะเราเจ็บปวด หรือ เพราะความทรงจำแต่หนหลัง เพราะความคิดถึง หรือ ความถวิลหาที่กลับมาทำร้ายเรา  หรือเป็นเพราะความน้อยใจ ความเสียใจ กับการถูกทิ้งให้เดียวดาย และไม่ได้รับการดูแลใส่ใจจากคนที่เฝ้ารอ บางครั้งก็ใช้เวลาไม่นาน บางครั้งก็ใช้เวลาเป็นวันๆกว่าความรู้สึกดังกล่าวจะหายไป  บางครั้งน้ำตาเจ้ากรรมก็พร้อมจะไหลออกมาได้อย่างง่ายดาย เมื่อใดที่ได้คิดถึง นึกถึง ระลึกถึง ในวันนี้ .. ตั้งใจไว้ว่า จะไม่ร้องไห้เพราะเรื่องนี้อีกต่อไปแล้ว มันควรจะพอกันที [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=768&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2010/10/29/%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%84%e0%b8%a5%e0%b8%b8%e0%b8%81%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b3%e0%b8%95%e0%b8%b2-2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>ภาพเก่าๆ</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2010/10/11/%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b9%86/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2010/10/11/%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b9%86/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 10 Oct 2010 18:12:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Dairies ~]]></category>
		<category><![CDATA[คิดถึง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/?p=351</guid>
		<description><![CDATA[วันนี้มีสังสรรค์ ได้พบเจอเพื่อนเก่าๆ ได้นั่งรถคันเก่าๆ ได้ไปสถานที่เก่าๆ ได้สัมผัสบรรยากาศเก่าๆ ได้คุยกันถึงเรื่องเก่าๆ ได้เอ่ยถึงคนเก่าๆ ได้นึกถึงความทรงจำเก่าๆ บางครั้งเราก็อยากให้เวลาเดินย้อนกลับไป บางครั้งเราก็อยากให้เรื่องราวดีๆคงอยู่อย่างนั้น บางครั้งเราก็โหยหาสิ่งที่ผ่านไปแล้วและไม่อาจหวนคืนกลับมา มีใครหลายคนผ่านเข้ามาในชีวิตแล้วก็ผ่านไป ใครบางคนทิ้งร่องรอยแห่งความทรงจำที่งดงาม ใครบางคนอาจทิ้งความเจ็บปวดไว้ให้ .. แต่สุดท้ายมันก็จะจางหายไปตามกาลเวลา เราเลือกที่จะจดจำสิ่งที่ดีต่อกันไว้ เมื่อใดที่ได้นึกถึง .. อาจจะมีรอยยิ้ม บางครั้งอาจมาพร้อมกับน้ำตา แต่อย่างน้อย .. ก็เป็นช่วงเวลาที่ดีๆที่เคยเกิดขึ้นในชีวิต ขอบคุณทุกคนที่ผ่านเข้ามาพร้อมเรื่องราวดีๆที่เคยมีให้กัน ทุกครั้งที่คิดถึง จะมีรอยยิ้มเสมอ ในวันที่แสนเหงาและเดียวดาย .. คิดถึงเหลือเกินนนน .. Filed under: Dairies ~ Tagged: คิดถึง<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=351&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2010/10/11/%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b9%86/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>- นิรันดร์ ? -</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2010/09/14/%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b8%a3%e0%b9%8c/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2010/09/14/%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b8%a3%e0%b9%8c/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 14 Sep 2010 10:39:30 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>
		<category><![CDATA[นิรันดร์]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2010/09/14/%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b8%a3%e0%b9%8c</guid>
		<description><![CDATA[&#160; วันก่อนได้ไปทานอาหารร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่หลายท่าน และได้มีการคุยกันถึงอาการหลงๆลืมๆของผู้สูงอายุที่บางท่านก็มีอาการเช่นนี้ ซึ่งเป็นไปตามวัย ความเสื่อมของสังขารและโรคที่รุมเร้า การพูดคุยเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เนื่องจากการมองโลกในแง่ดี ในการรับมือกับอาการหลงๆลิมๆของแต่ละท่าน คุณแม่ของผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง .. อยู่ๆอยากกลับบ้านต่างจังหวัดที่ขายทิ้งไปแล้วหลายสิบปี คุณอาก็พาท่านนั่งรถรอบอนุสาวรีย์หนึ่งรอบแล้วพากลับบ้าน คุณแม่ก็ดีใจ &#8220;อืมๆ ลูกเก่งจัง ขับรถเร็วจังเลย แป๊ปเดียวก็ถึงแล้ว&#8221;  .. อีกคราวที่ท่านอยากกลับบ้านเกิดที่เมืองจีน .. คราวนี้ คุณอาเลยคิดหนักจะทำยังงัยดีหว่า ว่าแล้วก็พานั่งรถรอบอนุสาวรีย์เสียสองรอบ .. ฮา + + คุณอาอีกท่านหนึ่ง คุณพ่อเป็นอัลไซเมอร์หลงๆลืมๆหลายอย่าง บางวันท่านก็ลุกขึ้นมารื้อตู้เสื้อผ้าของตัวเอง แล้วก็ไปนอน สาวใช้ก็ต้องมาเก็บเสื้อผ้าเข้าตู้ให้เรียบร้อย แล้วท่านก็ลุกขึ้นมารื้อใหม่ บางวันก็ทำอย่างนี้อยู่หลายรอบ .. คนที่น่าสงสารในบ้านก็เป็นสาวใช้นั่นเอง .. ฮา&#160; อาการหลงลืมของท่านก็เป็นหนักมากแม้กระทั่งภรรยาของท่านเองก็จำไม่ได้ บางวันตื่นมาเจอคนที่นอนข้างๆก็ตกใจ &#8220;เอ๊ะ .. ใครนี่มานอนข้างๆฉัน นอนโป๊ด้วย&#8221; แล้วท่านก็เอาหมอนมาปิดไว้ แล้วก็ลุกหนีไป .. ฮา&#160; แต่บังเอิญว่าภรรยาของท่าน เสียชีวิตก่อนท่านเสียอีก .. ในวันที่ไปงานศพภรรยาของท่านเอง คุณอาเล่าว่า ท่านไม่รู้หรอกนะว่าไปงานศพใคร รู้แต่ว่ามางานศพผู้หญิงคนหนึ่ง ..คุณอาท่านก็มองโลกแง่ดี [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=188&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2010/09/14/%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b8%a3%e0%b9%8c/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>14</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>..แรงดึงดูด..</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2010/07/08/%e0%b9%81%e0%b8%a3%e0%b8%87%e0%b8%94%e0%b8%b6%e0%b8%87%e0%b8%94%e0%b8%b9%e0%b8%94/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2010/07/08/%e0%b9%81%e0%b8%a3%e0%b8%87%e0%b8%94%e0%b8%b6%e0%b8%87%e0%b8%94%e0%b8%b9%e0%b8%94/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 08 Jul 2010 08:57:23 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[His Feeling ~]]></category>
		<category><![CDATA[คิดถึง]]></category>
		<category><![CDATA[เรื่องรัก]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2010/07/08/%e0%b9%81%e0%b8%a3%e0%b8%87%e0%b8%94%e0%b8%b6%e0%b8%87%e0%b8%94%e0%b8%b9%e0%b8%94</guid>
		<description><![CDATA[ทำไมผมถึงตกหลุมรักคุณนะหรือ .. ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน คงไม่ใช่เพราะรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาวนวล และหน้าตาคมคายของคุณ ที่ทำให้ผมแอบชำเลืองมองเมื่อแรกเจอหรอกน่ะ แว่บแรกที่เห็นคุณ ผมก็ว่าคุณน่ารักดี แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรคุณมากนัก ผมไม่คิดด้วยซ้ำว่าคนอย่างคุณจะมาสนใจอะไรในตัวผม .. ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองมีอะไรน่า สนใจ และเมื่อเราได้ร่วมงานกัน อะไรบางอย่าง บางอย่างในตัวคุณที่มันทำให้ผมไม่สามารถที่จะอด อด คิดถึงคุณไม่ได้ คุณฉลาด วาจาของคุณคมคาย พอๆกับใบหน้าของคุณ ความน่ารักสดใสในตัวคุณมันทำให้ผมนึกไม่ออกเลยว่าคุณอายุเท่าไหร่ และ สายตาเว้าวอนคู่นั้น มันทำให้ผม .. อดนึกถึงคุณไม่ได้ตอนที่เราไม่ได้เจอกัน ผมตกใจเล็กน้อย ตอนที่รู้ว่าคุณอายุมากกว่าผมหลายปี มันทำให้ผมต้องชะงักไปพร้อมๆกับบางสิ่งที่กำลังก่อตัวอยู่ภายใน ก็ในสังคมของเรา ไม่นิยมชมชอบคู่รักโดยเฉพาะคู่ที่ผู้หญิงอายุมากกว่าผู้ชายเท่าใดนัก ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่มันเป็นเช่นนั้นมาเนิ่นนานแล้ว ผมพยายามหาเหตุผลต่างๆนานาเพื่อ เข้าข้างตัวเอง เช่น สิทธิสตรีทุกวันนี้ ชายและหญิงล้วนเท่าเทียมกัน อันที่จริงทุกคนบนโลกนี้นั่นแหล่ะล้วนเท่าเทียมกันไม่ว่าจะเป็นเพศใด จะหญิง ชาย กระเทย ตุ๊ด ทอม ดี้ คุณค่าของความเป็นคนน่ะเท่าเทียม กันแน่นนอน ผมเชื่อเช่นนั้น .. ดังนั้นถ้าผู้ชายอย่างผมคบเด็กสาวเอ๊าะๆที่อายุน้อยกว่ามากๆได้ ทำไมผู้หญิงอย่างคุณจะคบผู้ชายอายุน้อยกว่าบ้างไม่ได้ .. แล้วยังงัยต่อ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=190&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2010/07/08/%e0%b9%81%e0%b8%a3%e0%b8%87%e0%b8%94%e0%b8%b6%e0%b8%87%e0%b8%94%e0%b8%b9%e0%b8%94/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>9</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>- Love Phobia -</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2010/06/30/love-phobia/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2010/06/30/love-phobia/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 30 Jun 2010 12:26:57 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2010/06/30/love-phobia</guid>
		<description><![CDATA[&#160; คำว่า &#8216;phobia&#8217; ที่จริงแล้วแปลว่า โรคกลัว มีความแตกต่างจากคำว่า &#8216;fear&#8217; เพราะว่าอาการ phobia นี้จะกลัวอย่างไม่มีเหตุผล อาจจะเป็นความกลัวที่เกิดขึ้นจากเหตุการณ์ฝังใจในเรื่องนั้นๆมาก่อนจึงกลัวสิ่งเหล่านั้นอย่างมาก เช่น คนที่กลัวการขับรถและไม่ยอมขับรถอีกเลยหลังจากเคยประสบอุบัตเหตุอย่างหนักมาแล้ว นั่นก็คืออาการ phobia ชนิดหนึ่ง ส่วนคำๆนี้  &#8216;Love Phobia&#8217; คงไม่ต้องแปลนะว่าเป็นโรคกลัวอะไร .. เคยถามตัวเองหลายหนเหมือนกัน ว่าเป็นไอ้โรคนี้จริงๆหรือเปล่า เพราะเวลาที่เข้าใกล้ความรู้สึกที่เรียกว่า &#8216;ความรัก&#8217; ทีไร เราต้องออกอาการ &#8216;ถอยหนี&#8217; จากมันทุกครั้งไป .. อาจจะเป็นเพราะ &#8216;ความเจ็บปวด&#8217; ที่เกิดขึ้นจากช่วงเวลาที่ผ่านมา .. มันทำให้เรารู้สึก &#8216;กลัว&#8217; ที่จะ &#8216;รัก&#8217; และทุ่มเทชีวิตให้กับใครซักคน เพราะคำว่า &#8216;รัก&#8217; สำหรับเรา มันมีความหมายและเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ .. เราสามารถจะยอมตายแทนใครซักคนที่เรารัก ยอมที่จะลำบาก ยอมที่จะทนอยู่อย่างเจ็บปวดเพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข .. แต่ความรักที่ผ่านมามันอาจจะมีไม่เท่ากัน อาจจะมองไม่เหมือนกัน อาจจะให้แตกต่างกัน และอาจจะไม่เข้าใจกัน ระหว่างคนสองคน ถ้าผลัดกันให้และผลัดกันรับ เราก็จะผลัดกันตัวเล็กและตัวใหญ่ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=189&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2010/06/30/love-phobia/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>15</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>- เป็นหนอนหนังสือมากไปก็ไม่ดีมั้ง ? -</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2010/06/19/%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%b7%e0%b8%ad/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2010/06/19/%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%b7%e0%b8%ad/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 18 Jun 2010 21:02:07 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2010/06/19/%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b8%81%e0%b9%87</guid>
		<description><![CDATA[จากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ บอกไว้ว่าเด็กไทยอ่านหนังสือวันละไม่เกิน 8 บรรทัด หรือปีละไม่เกิน 2 เล่ม* .. ได้ฟังประโยคนี้แล้วรู้สึกคอตก .. คงเป็นเพราะระบบการศึกษาของไทยหรือ เพราะอะไร ที่ประเทศของเรายังไม่สามารถกระตุ้นหรือปลูกฝังให้คนไทยมีนิสัยรักการอ่านได้ .. การอ่านข้อเขียน บทความ หรือ แม้แต่การอ่านหนังสือพิมพ์ในแต่ละวันนั้นยังเกิดขึ้นเป็นจำนวนน้อย ถึงแม้ในธุรกิจหนังสือจะกล่าวว่า &#8220;มีหนังสือออกใหม่เข้าสู่ร้านหนังสือไม่ต่ำกว่า 900 เรื่องต่อปี&#8221; แต่เมื่อเราลองคิดจากประชากรทั้งหมด 63 ล้านคนในปัจจุบัน ก็คงจะเห็นด้วยว่าเฉลี่ยแล้วคนไทยส่วนใหญ่อ่านหนังสือกันน้อยมาก นิวยอร์กไทม์เคยเชิญผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบมาคัดเลือกผลิตภัณฑ์ที่มีการออกแบบสอดคล้องกับสรีระมนุษย์ที่สุดในรอบ 1,000 ปี ปรากฏว่า ผลิตภัณฑ์ที่มาเป็นอันดับ 1 นั้นได้แก่“หนังสือ” เลยล่ะ และหนังสือนี้ยังได้รับการกล่าวขานว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่ช่วยเติมเต็มชีวิตและพามนุษย์ข้ามพรมแดนความรู้ความรู้สึก เหตุผล ปัญญาและอารมณ์ ไปสู่สถานการณ์อันแปลกใหม่ด้วย คุณเชื่อไหม ?? แต่ถึงกระนั้น ทำไมคนไทยส่วนใหญ่จึงเลือกที่จะหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านเฉพาะเมื่อยามจำเป็น หรือเป็นเพราะว่าคนไทยยังไม่ค่อยเห็นคุณค่าและความสำคัญในการอ่านหนังสือกันนะ เชื่อมั้ยคนญี่ปุ่นเป็นชนชาติที่รักการอ่านมากที่สุดในโลก โดยเฉลี่ยคนญี่ปุ่ณอ่านหนังสือกันปีละ 50 เล่มเลยนะ** และที่หน้าเศร้าใจไปกว่านั้นเรายังเคยเจอใครหลายคนที่มองคนที่ติดการอ่านหนังสือเป็นเรื่องแปลกด้วยนะ .. เคยเจอกันบ้างหรือเปล่า ?? &#160; โดยส่วนตัวเราเองก็จำไม่ได้เหมือนกันว่า &#8216;รักการอ่าน&#8217; หรือ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=191&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2010/06/19/%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%b7%e0%b8%ad/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>18</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>..ขบถที่คิดถึง..</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2010/01/01/%e0%b8%82%e0%b8%9a%e0%b8%96%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%84%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%96%e0%b8%b6%e0%b8%87/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2010/01/01/%e0%b8%82%e0%b8%9a%e0%b8%96%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%84%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%96%e0%b8%b6%e0%b8%87/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 01 Jan 2010 01:57:57 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[His Feeling ~]]></category>
		<category><![CDATA[คิดถึง]]></category>
		<category><![CDATA[เรื่องรัก]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2010/01/01/%e0%b8%82%e0%b8%9a%e0%b8%96%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%84%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%96%e0%b8%b6%e0%b8%87</guid>
		<description><![CDATA[เรื่องสั้น เรื่องสุดท้ายของข้าพเจ้าในปีนี้ .. เชิญชิม .. วันนี้เป็นวันส่งท้ายปี .. อีกปีหนึ่ง หรือ อีกตัวเลขหนึ่งที่กำลังจะเปลี่ยนไป ผมไม่ได้รู้สึกว่ามันต่างไปจากวันอื่น อื่น ในตารางสี่เหลี่ยมที่บอกตัวเลข วัน และตางรางการทำงานของผม ใครบางคนเคยบอกผมว่า .. ผู้คนมักจะสนใจกับตัวเลข เพื่อที่จะได้จดจำมัน .. หรือบางทีเราอาจจะใส่ใจกับสิ่งที่ไม่มีชีวิต สิ่งที่บอกจำนวนหรือปริมาณ มากกว่าคุณค่า มากกว่าสิ่งที่มีชีวิต สิ่งที่มีลมหายใจอยู่ ผมทำตัวเหมือนกับทุกวัน เปิดคอมพิวเตอร์ ทำงาน พักเหนื่อย ทานอาหาร และออกไปซื้อของที่จำเป็น .. ผมรู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่อยู่ อยู่ ก็ได้รับข้อความสวัสดีปีใหม่ จากใครบางคนที่ไม่ได้พบเจอกันเนิ่นนาน มันแปลกดี ที่ยังมีคนจดจำผมได้ มันแปลกดีที่วันหนึ่งในช่วงเวลาหนึ่ง .. เราอาจจะคิดถึงใครบางคน ในช่วงเวลาที่พวกคุณคิดว่ามันเป็นวาระพิเศษของชีวิต ไม่มีใครบอกว่า ผมเป็นคนขวางโลก แต่ผมรู้สึกว่าผมเป็นคนเแบบนั้น .. ผมไม่ชอบทำอะไรให้เหมือนชาวบ้าน ผมไม่ได้บอกว่าผมไม่ได้เป็นชาวบ้าน .. ผมก็เป็นคนปกติเหมือนพวกคุณ เพียงแต่ผมแค่สงสัยว่า ทำไมผมต้องทำอะไร อะไรให้เหมือนพวกคุณด้วยหรือ ผมถึงจะได้รับการยอมรับ ถึงจะได้รับเข้าเป็นพวก [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=192&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2010/01/01/%e0%b8%82%e0%b8%9a%e0%b8%96%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%84%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%96%e0%b8%b6%e0%b8%87/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>7</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>ความในใจ ณ สองจุดสอง สอง ในวันที่ ยี่สิบสอง เดือน สิบสอง ปีพุทธศักราชสองห้าห้าสอง</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/12/24/%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%88/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/12/24/%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%88/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 24 Dec 2009 04:16:45 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Dairies ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/12/24/%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%88-%e0%b8%93-%e0%b8%aa%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%88%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b8%aa%e0%b8%ad%e0%b8%87-%e0%b8%aa%e0%b8%ad%e0%b8%87</guid>
		<description><![CDATA[หลังจากดู MV เพลง CARMEN &#8211; L&#8217;amour est enfant ในเวอร์ชันของ Nicolas Le Riche est Don José  (เข้าไปดูได้ที่นี่ http://barby24.multiply.com/video/item/33/33)  ก็ถามตัวเองว่าทำไมถึงชอบการแสดงท่าทางในเพลงนี้ ..  หรือว่าเราชอบดูอะไรทีมันเคลือนไหวเป็นจังหวะ ..  อะไรที่มีเป็น Rhythm ที่มันเคลื่อนไหวเหมือนหุ่นยนตร์ ..  ยังแอบคิดว่าเราอาจจะชอบอยูกับสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่คน  เพราะคนนั้นปรุงแต่งมากเกินไป  จะทำอะไรก็ไม่ออกมาโดยสัญชาติญาณ มีอะไรหลายอย่างมาห้าม หรือรั้งไว้ ..  จะด้วยบรรทัดฐาน ความต้องการ หรือ สภาพแวดล้อมอะไรก็ตามแต่ มันเลยกลายเป็นความเฟค .. ทำทุกอย่างออกมาเพื่อรักษาอะไรบางอย่างไว้ ..  คนที่ตรงเกินไปเลยกลายเป็นที่รังเกียจ ทั้งที่เค้าซื่อตรงที่สุดแล้ว ..  ด้วยเหตุนี้นี่เองมันทำให้เราเบื่อ .. คน กลุ่มคน ฝูงชน และ สังคม ..  ทำให้มีความรู้สึกขัดแย้งในใจตลอดเวลาในสิ่งที่เป็นและทำอยู่ ..  ไม่ว่ากับกลุ่มใดก็ตาม แม้แต่ญาติสนิทของเราเอง ..  หรือเป็นเพราะ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=193&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/12/24/%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b9%83%e0%b8%88/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>7</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>- เรื่องของคนแอบรักชาวบ้าน -</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/12/02/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b9%81%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%9a/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/12/02/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b9%81%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%9a/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 02 Dec 2009 03:57:30 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>
		<category><![CDATA[แอบรัก]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/12/02/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b9%81%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%9a</guid>
		<description><![CDATA[เนื่องจากว่าไม่สบาย ก็เลยต้องไปหาหมอ .. พอดีน้องหมอ (สาวๆ) ที่รู้จักกัน เพิ่งจะว่าง ก็เลยนัดเจอกันตอนเย็น นานๆๆเจอกันทีเลยไปหาอะไรทานกัน (แล้วเกี่ยวอะไรกะเป็นหวัดไม่สบาย (&#8211;&#8221;)?) เวลาสาวๆเจอกัน จะมีเรื่องอะไรคุยก๊านนน นอกจาก .. เรื่องเที่ยว เรื่องกิน และ เรื่องของหัวใจ .. อุอุ ระหว่างนั่งเรือข้ามฟาก ไปหาอะไรทานกันนั้น เห็นน้ำนองเต็มตลิ่งก็เลยถามน้องๆว่าไปลอยกระทงที่ไหนกันมา น้องคนหนึ่งหน้างอทันใด เพราะว่าโดนปฎิเสธนัดจากคนที่เธออยากให้ไปด้วยในนาทีสุดท้าย &#8221;ไม่ได้ไปงานที่ไหนเลย ลอยที่ท่าน้ำหลังหอนี่แหล่ะ&#8221; &#8220;ดีแล้วล่ะน่า ตอนแรกเห็นว่าจะไปพระรามแปด มะช่ายเหรอ เห็นว่าคนเยอะจะตาย ลอยแถวนี้ก็เงียบดีออก&#8221; เราพยายามหาเรื่องปลอบใจ &#8220;ใช่ๆ ไม่ค่อยมีคนมาลอยเลย&#8221; เพื่อนเธอช่วยสำทับ .. แต่เธอก็ยังไม่หายหน้างอ เราก็เลยหาเรื่องมาเล่าให้ฟังสนุกสนานดีกว่า &#8220;นี่ๆสมัยที่เราสาวๆนะ (หมายถึงสมัยที่ยังเรียนในมหาลัยน่ะ) เราก็ไปแอบชบหนุ่มคณะอื่นอยู่เหมือนกันนา .. แล้วพอลอยกระทงนะ แต่ละคณะก็จะเอาของมาขายกันในงาน .. หนุ่มที่เราแอบกรี๊ดเค้าก็เอาของมาขาย เรานะต้องรวบรวมความกล้ากว่าครึ่งค่อนคืนถึงจะเข้าไปยืนหน้าร้านเค้าได้ ได้แต่ยืนแอบอยู่ข้างเสาตั้งนาน ทั้งโดนผลักโดนยุ เท่าไหร่ก็ไม่กล้าเข้าไป เพื่อนเลยลากออกไป ไปยืนดูของอยู่หน้าร้านเค้า 15 วินาทีก็วิ่งออกมาและ .. สุดท้ายก็ได้ไปลอยกระทงกะก๊วนชะนีเพื่อนซี้เหมือนเดิม ฮ่า ฮ่า&#8221; &#8220;ถ้าเป็นหนูนะ จะช่วยซื้อของเค้าให้หมดร้านแล้วก็จะได้ชวนไปลอยกระทงด้วยกันเลย .. ฮ่า [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=194&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/12/02/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b9%81%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%9a/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>7</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>:: Le disable au corps (รักร้าย) ::</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/10/26/le-disable-au-corps-%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%a2/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/10/26/le-disable-au-corps-%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%a2/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 25 Oct 2009 22:55:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Books ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/10/26/le-disable-au-corps-%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%a2</guid>
		<description><![CDATA[ด้วย แรงกระตุ้นบางอย่าง ทำให้ฉันเดินเข้าร้านหนังสือแถวบ้าน .. ร้านที่ไม่มีสมาชิก ไม่มีห่อปก ไม่มีการลดราคา .. เมื่อได้หนังสือที่ต้องการแล้วฉันก็ยังเพลิดเพลินต่อกับการเลือกหนังสือหลาก หลายในร้าน (ทั้งๆที่มีหน้งสือที่ซื้อไปแต่ยังอ่านไม่จบและไม่ได้อ่านอีกหลายเล่ม) ฉันสะดุดตากับขนาดกระทัดรัดของหนังสือ &#8216;สำนักพิมพ์หนึ่ง&#8217; นี่เสียจริง มันช่างเหมาะสำหรับการพกพาไปอ่านระหว่างเดินทาง หนังสือที่ไม่หนา กระดาษที่ใช้ทำปก ที่ฉันอาจจะทึกทักไปเองว่ามันกันน้ำได้ดีกว่าหนังสือทั่วไป แถมราคายังย่อมเยาว์กว่าหนังสือจากสำนักพิมพ์อื่น .. ฉันตัดสินใจเลือกหนังสือของสำนักพิมพ์นี้สองสามเล่มกลับไปบ้าน ในใจนั้นคิดว่าจะเอาไว้หยิบไปอ่านเวลาเดินทาง .. คืนนั้นฉันฉลองวันหยุดด้วยการอ่านหนังสือรวดเดียวจบไปสองเล่ม .. วันรุ่งขึ้น ฉันพยายามจะตื่นไปใส่บาตรแต่เช้า ด้วยความที่ว่าเป็นวันเกิดของใครบางคน .. แต่ฉันก็ตื่นสายเกินกว่าที่พระท่านจะรอไหว .. และด้วยความที่ว่าช่วงหลังๆฉันเลิกงานเย็นมากกลับบ้านก็มืดแล้ว ไม่มีเวลาให้ลูกชายในการที่จะพาเค้าไปเดินเล่น ฉันเลยตัดสินใจพา&#8217;ทองม้วน&#8217; ลูกชายสี่ขาขนฟูสุดที่รัก ไปเดินเล่นสูดอากาศสดชื่นยามเช้า ลมเย็นเอื่อยๆ พัดน้ำในทะเลสาบเล็กๆ ใกล้ๆบ้านกระเพื่อนเป็นระลอก .. ฉันชอบที่จะมายืนคิดอะไรตามลำพังที่นี่ .. การสัมผัสกับธรรมชาติ มันจะทำให้ฉันสงบ และ คิดอะไรออกเสมอ &#8216;วันหยุดนี้จะทำอะไรดีนะ?&#8217; นึกถึงงานที่ยังคั่งค้าง และกองหนังสือที่ยังไม่ได้อ่านในห้อง &#8230; ใช่แล้ว!! ชั้นจะใช้เวลาให้สมกับที่มันเป็นวันหยุด หลังจากไม่มีเวลาอ่านหนังสือที่อยากอ่านมาหลายเดือนแล้ว หลังจากงานยุ่งๆที่สุมหัวอย่างต่อเนื่อง ^^ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=195&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/10/26/le-disable-au-corps-%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%a2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>9</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://multiply.com/mu/barby24/image/16/photos/upload/300x300/SuSr6AoKCGYAAFh1nWc2/COVER-RAYMOND-RADIGUET-B.jpg?et=%2BPD5BsDk9%2CmcvjGJqokeKQ&#38;nmid=292741037" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>“The departure : เมื่อความตาย คือ จุดเริ่มต้นของชีวิต”</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/09/11/the-departure/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/09/11/the-departure/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 11 Sep 2009 03:43:20 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Movies ~]]></category>
		<category><![CDATA[the departure]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/09/11/the-departure-%e0%b9%80%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%a2-%e0%b8%84%e0%b8%b7%e0%b8%ad-%e0%b8%88%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b9%80%e0%b8%a3</guid>
		<description><![CDATA[ตอนมีคนชวนดูหนังเรื่องนี้ เราเองไม่ได้มีการปฎิเสธเพื่อนเลยซักนิด .. ไม่รู้หรอกว่าหนังมีดีอะไร เห็นในโปสเตอร์ว่า มีหนุ่มญี่ปุ่นเล่นเชลโลท่ามกลางทุ่งหญ้าเขียวขจี แค่นั้นก็โรแมนติกพอจะตกปากรับคำเพื่อนที่ชวนในทันใด เห็นหนังได้ช่อมะกอก (รางวัล) มามากมาย คิดว่าหนังคงจะให้แง่มุม ข้อคิดอะไรแก่ชีวิตอันเงื่องหงอยในตอนนี้ได้บ้าง นอกจากนั้นมีรุ่นพี่ที่ไปดูหนังเรื่องนี้มาก่อนแล้วให้ข้อมูลมาว่า อย่าลืมเอาผ้าเช็ดหน้าไปด้วยนะ .. คงได้มีเสียน้ำตาแน่งานนี้ .. แล้วก็ไม่ผิดหวัง .. เมื่อพบว่าหนังแสดงให้เห็นถึงความลึกซึ้งในขนบธรรมเนียมประเพณีและความเชื่อของชนชาติญี่ปุ่นอยู่ไม่น้อย .. หนุ่มจากเมืองโตเกียว ที่มีความฝันจะเล่นเชลโลเป็นอาชีพในวงออเครสตร้า กลับต้องมาฝันสลายเมื่อวงถูกยุบ เค้าจำเป็นต้องขายเชลโลเพื่อปลดหนี้และย้ายกลับไปอยู่บ้านเกิดของตน .. แล้วเค้าต้องออกหางานทำเพื่อหารายได้มาเลี้ยงครอบครัว งานที่ได้เงินดี ไม่จำเป็นต้องมีประสบการ์ณ และ ช่วยเหลือคนอื่นในการเดินทาง (departure) นั่นทำให้เค้าตัดสินใจไปลองสมัครดู โดยไม่รู้ว่าโชคชะตาจะนำเค้าไปพบกับอะไรบ้าง .. .. ในหนังนี้มีจุดที่น่ารักหลายตอนที่สอนเราเรื่องการใช้ชีวิตคู่ .. ไม่ว่าจะเป็นศรีภรรยาที่คอยอยู่เป็นกำลังใจและคอยเคียงข้างสามีมาตลอด ตั้งแต่เมื่อรู้ว่าเค้าต้องตกงานและย้ายจากโตเกียวมาอยู่บ้านนอก และมารับทำงานที่ไม่มีใครอยากทำ .. แต่ความแตกต่างระหว่างหญิงและชาย การคิด การปฎิบัติ รวมทั้งมุมมองทางความคิดของสังคม ทำให้ครอบครัวต้องแตกแยกและเกือบล่มสลาย ด้วยความจริงใจ อดทน และ ยึดมั่นในสิ่งดีงามที่เค้าทำอยู่ ในที่สุดเค้าก็สามารถฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆไปได้อย่างสวยงาม .. ความละเมียดละไมในการประกอบพิธีกรรมก่อนจะส่งผู้ตายไปสู่สวรรค์นั้นเป็นสิ่งที่น่านับถือเป็นอย่างยิ่ง &#8220;ความตายอาจเป็นแค่จุดเริ่มต้นของบางสิ่งบางอย่าง&#8221; [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=196&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/09/11/the-departure/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>8</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/723/33723/images/Departures.jpg" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>..เถ้าธุลีจากแรงสั่นสะเทือนครั้งสุดท้าย..</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/08/18/%e0%b9%80%e0%b8%96%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%98%e0%b8%b8%e0%b8%a5%e0%b8%b5/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/08/18/%e0%b9%80%e0%b8%96%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%98%e0%b8%b8%e0%b8%a5%e0%b8%b5/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 18 Aug 2009 09:03:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[His Feeling ~]]></category>
		<category><![CDATA[ความเจ็บปวด]]></category>
		<category><![CDATA[เรื่องรัก]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/08/18/%e0%b9%80%e0%b8%96%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%98%e0%b8%b8%e0%b8%a5%e0%b8%b5-%e0%b8%88%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%a3%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%b1%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b8%aa%e0%b8%b0%e0%b9%80</guid>
		<description><![CDATA[&#160; &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230; อยู่ๆไอ้ชายก็ประกาศลั่น .. &#8220;เฮ้ย .. พวกมึงเย็นนี้มีปาร์ตี้ที่บ้านกู กูมีเรื่องจะประกาศ&#8221; &#8220;เรื่องไรวะ มึงจะแต่งกะน้องนกเหรอ&#8221; ผมแกล้งแซวมันกะหวานใจที่มันกำลังคบอยู่ .. แว่บนึงผมเห็นแววตาสลดของมัน มันแสร้งทำยิ้ม &#8220;เออ เดี๋ยวพวกมึงก็รู้เอง&#8221; บ้าน ที่ว่าของไอ้ชาย ก็คือทาวน์เฮาส์เก่าๆหลังหนึ่ง ที่อยู่ใกล้ละแวกมหาวิทยาลัย ที่ ที่มันและเพื่อนๆอีก 4-5 คน ร่วมกันเช่าอยู่เป็นที่ซุกหัวนอน และเป็นที่สำหรับการปาร์ตี้สังสรรค์ เมาเละเทะ ร้องคาราโอเกะโวยวาย ของพวกเรากันอยู่เป็นประจำ &#8220;ทำไมมึงต้องเลือก ทาวน์เฮาส์ที่เก่า เงียบ และ ไกลขนาดนี้ด้วยวะ&#8221; ผมบ่นอุบ ตอนมันพาไป &#8216;บ้าน&#8217; ของมันครั้งแรก &#8220;ข้อ แรกเลยก็คือมันถูก!! แล้วกูก็คิดดีแล้วว่า พวกเราต้องหาที่สำหรับจัดปาร์ตี้ได้โดยไม่มีใครด่า มึงคิดดูมันจะต้องมีเสียงอันดังซึ่งเกิดจากวีรกรรมเหี้ย ห่า สารพัดสัตว์ของพวกเรา&#8221; แล้วก็ถูกของมันจริงๆ .. ด้วยความเก่าและไกลของมัน ไอ้ชายจึงไม่มีเพื่อนบ้านอื่นใดนอกจากพวกเรา ซึ่งไม่ว่าใครจะมีเรื่องยินดี โศกเศร้า หรือแม้แต่ไม่มีเรื่องใดๆก็ตาม พวกเราก็มักจะหาเรื่องแวะเวียนไปเมากลิ้ง โวยวาย ร้องเกะ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=197&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/08/18/%e0%b9%80%e0%b8%96%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%98%e0%b8%b8%e0%b8%a5%e0%b8%b5/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>- รักแท้ .. มีจริง !?! -</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/06/19/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%97%e0%b9%89-%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%88%e0%b8%a3%e0%b8%b4%e0%b8%87/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/06/19/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%97%e0%b9%89-%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%88%e0%b8%a3%e0%b8%b4%e0%b8%87/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 18 Jun 2009 21:27:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>
		<category><![CDATA[รักแท้]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/06/19/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%97%e0%b9%89-%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%88%e0%b8%a3%e0%b8%b4%e0%b8%87</guid>
		<description><![CDATA[หายหน้าหายตาไปนานมากกก .. คาดว่าหลายคนอาจจะลืมเลือนไปแล้วบางคนยังคงคิดถึง .. ขอบคุณนะจ๊ะ ^^การกระทำทุกอย่างล้วนมีเหตุ ที่มา หรือ บางทีอาจจะเป็นแค่ความอยาก หรือไม่อยากลองอ่านเรื่องในนี้ดู ยาวนิดนุง แต่อาจจะเข้าใจเหตที่อ๋องหายหน้าไปนานนนตอนนี้ยังไม่กลับมาดีเต็มที แต่หวังว่าจะกลับมา .. &#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.. เคยสงสัยในความยิ่งใหญ่ของความรักเคยสงสัยว่ารักมันจะเปลี่ยนโลกได้อย่างไรเคยสงสัยว่ารักที่แท้มันเป็นอย่างไร แล้วมันยังคงมีอยู่จริงๆมั้ยเวลาที่หันกลับไปมองเรื่องราวของความรัก ตามกาลและเวลาที่ผ่านมาเรื่องราวต่างๆจากประสบการณ์และการเรียนรู้ ล้วนแล้วแต่เป็นบทเรียนสอนเราทั้งทางชีวิตและจิตวิญญาณ ทำให้เราเติบโตและมั่นคงขึ้นในแต่ละวันเคยคิดว่ารักที่แท้คงจะเลือนหายไปตามสังคมที่เร่งเร้า ฉาบฉวย กับสังคมในปัจจุบัน ทั้งหญิงและชายต่างสามารถทำงาน เลี้ยงดูชีวิตตัวเองและครอบครัวได้ดี โดยไม่ต้องพึ่งพากันและกันเช่นแต่ก่อน มีตัวอย่างมากมายที่บอกว่า .. อยู่เป็นโสดดีกว่าจะมีครอบครัว หรือชีวิตคู่ที่ไม่มีความสุขการ ที่คนในสังคมในทุกวันนี้มี &#8216;ศีลธรรม และ คุณธรรม&#8217; ในจิตใจลดน้อยถอยลง โดยเฉพาะในเรื่อง &#8216;การไม่ยอมประพฤติผิดต่อคู่ของตนเองและผู้อื่น&#8217; จึงทำให้เกิดคำว่ากิ๊ก ชู้ หรือคำว่านอกใจ การมีหลายคู่ครอง อย่างที่เห็นกันในสังคมอย่างดาษดื่น .. คุณอาจบอกรักใครคนอื่นหรือตามตื๊อคนอื่นได้ ในขณะที่คบอีกคนหนึ่งอยู่ .. คุณอาจจะมีใครคนใหม่ได้อย่างง่ายดายเผื่อให้ผ่านพ้นความเหงาในชีวิตไปอีกวัน เช่น นี้แล้ว .. การมีใครซักคน อาจจำต้องอาศัยความอดทน ความเข้มแข็งและความซื่อสัตย์ เพื่อให้ผ่านวันเวลาที่จะอยู่ร่วมกันได้อย่างเป็นสุขเวลาที่เห็นภาพคนแก่สองคนที่อยู่ดูแลกันจนแก่เฒ่า ทุกครั้งล้วนรู้สึกยินดีในภาพเหล่านั้นไม่ได้คิดว่าในช่วงชีวิตนี้จะได้มีโอกาสเห็นภาพเหล่านี้เกิดกับตัวเอง .. [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=198&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/06/19/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%97%e0%b9%89-%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%88%e0%b8%a3%e0%b8%b4%e0%b8%87/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>11</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>..ใครก็ได้ช่วยพาความเจ็บปวดเหล่านี้ให้หายไปที..</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/04/23/%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%87%e0%b8%9a%e0%b8%9b%e0%b8%a7%e0%b8%94/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/04/23/%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%87%e0%b8%9a%e0%b8%9b%e0%b8%a7%e0%b8%94/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 23 Apr 2009 02:28:28 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[His Feeling ~]]></category>
		<category><![CDATA[ความเจ็บปวด]]></category>
		<category><![CDATA[เรื่องรัก]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/04/23/%e0%b9%83%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%81%e0%b9%87%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%8a%e0%b9%88%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%9e%e0%b8%b2%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%87%e0%b8%9a</guid>
		<description><![CDATA[&#8230;&#160; .. . มันไม่ควรเกิดขึ้นกับผม คนที่ใช้สมองมากกว่าหัวใจ บางทีสมองผมอาจมีน้อยเกินไป ผมถึงปล่อยให้ทุกอย่าง..โบยบินไปอย่างเสรี ครั้งแล้วครั้งเล่า ที่คิดว่าเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ทุกอย่าง แต่แล้วเวลาก็พิสูจน์ให้เห็นว่า ..ไม่เคยมีความแน่นอนเกิดขึ้น.. ในจิตใจของคน .. ถึงแม้ขอบฟ้าจะมีสีที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง รวมทั้งความรู้สึกของผม ที่มีต่อผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต.. .. ผมเห็นคุณอยุ่ตรงนั้นที่ปลายเส้นขอบฟ้ารำไร ยืนอยู่กับใครบางคนที่คุณรัก ผมได้แต่ฝืนยิ้มแล้วบอกว่าสบายดี ผมสบายดี แต่ในใจนั่นรวดร้าว .. ร้าวราน ผมเดินต่อไป .. ก้มหน้าเดินต่อไป จนมีใครบางคนชี้ให้ผมดูว่ารุ้งที่ปลายฟ้านั่นสวยจัง ผมชะเง้อมอง เขย่งตัว ยืดตัว ไขว่คว้าสายรุ้งที่ดูแสนไกล .. แต่แล้วสายรุ้งเริ่มจางหายไป พร้อมกลิ่นไอจางๆของสายฝน .. มีคนพยายามจะชี้ให้ผมดูหลายสิ่งบนฟ้านั่น บางครั้ง สายฟ้า..พยายามที่จะส่งเสียงและแสงแปลบปลาบ เรียกและร้อง .. ให้ผมหยุดดูบางสิ่ง .. ผมแหงนมองดูขอบฟ้าที่ไม่เคย.. เปลี่ยนสี .. หลายครั้ง .. ผมได้แต่ยืนยิ้ม เฝ้ามองอย่างเจียมตัว ยังคงหวาดกลัว ความรวดร้าวในหนหลัง ผมค่อยๆแอบมอง และ พยายามที่จะไขว่คว้าอย่างระมัดระวัง [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=199&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/04/23/%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%87%e0%b8%9a%e0%b8%9b%e0%b8%a7%e0%b8%94/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>6</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>- อีนังนี่มัน BitcH -</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/02/26/%e0%b8%ad%e0%b8%b5%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%99%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a1%e0%b8%b1%e0%b8%99-bitch/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/02/26/%e0%b8%ad%e0%b8%b5%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%99%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a1%e0%b8%b1%e0%b8%99-bitch/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 26 Feb 2009 14:13:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/02/26/%e0%b8%ad%e0%b8%b5%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%99%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a1%e0%b8%b1%e0%b8%99-bitch</guid>
		<description><![CDATA[  (ขอโทษด้วยที่ขึ้นชื่อเรื่องด้วยคำหยาบคาย และ เนื้อหาในบลอคอ่านแล้วจะทำให้อารมณ์ขุ่นเคือง)   เรื่องมีอยู่ว่า .. เมื่อซักสองวันก่อน .. ได้ไปนั่งอยู่ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งแถวหน้ามหาวิทยาลัย ที่อยู่ศาลายา (มีแห่งเดียวแหล่ะ) ไม่อยากจะเอ่ยนามมหาลัยฯ เพราะดูจะประจานมหาลัยที่ตัวเองเคยศึกษา .. เนื่องจากเราเอางานไปทำด้วย เลยสั่งอาหารมาชุดใหญ่ (ย้ำ..ชุดใหญ่!!) เพราะกะว่าจะทำงานให้เสร็จแล้วค่อยกลับบ้าน เลือกนั่งโต๊ะที่อยู่ริมในสุด เพื่อที่จะได้ไม่เป็นเป้าสายตาใคร ไม่ต้องมีใครเดินผ่านไป-มาบ่อยๆ มีคนหมุนเวียนเปลี่ยนมานั่งเรื่อยๆที่โต๊ะข้างๆ สักพัก .. มีน้องๆนักศึกษา (ที่คุณก็รู้ว่ามหาลัยใด) กลุ่มใหญ่ เดินเข้ามาและคุยกันเสียงดังสนุกสนาน เป็นปรกติของเด็กวัยนี้ เราไม่ว่ากันอยู่แล้ว ได้ยินเสียงคุยแว่วๆมาบ้าง เรื่องคะแนนที่ออก เรื่องอายุ เรื่องข้อสอบ .. วัยนี้จะคุยเรื่องอะไรได้ .. ไม่รู้คุยกันท่าไหนมีหนุ่มสาวคู่นึง ลุกขึ้นยืนแหย่กัน เกาะแกะกอดเกี่ยวกันไปมา .. ก็วัยรุ่นอีกนั่นแหล่ะ .. ชายตาดูแว่บนึงไม่อยากสนใจ ว่าแล้วก็นั่งทำงานต่อ   ซักพักมีน้องนักศึกษาชายเข้ามาอีกกลุ่ม .. ดูท่าจะรู้จักกัน เลือกนั่งโต๊ะตรงข้ามกัน ทักทายข้ามโต๊ะกันไปมา แล้วก้มีน้องผู้ชายคนหนึ่ง ลุกขึ้นถามน้องผู้หญิงคนที่ยืนแหย่กะน้องผู้ชายที่มาด้วยกัน ที่โต๊ะที่เธอนั่ง [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=200&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/02/26/%e0%b8%ad%e0%b8%b5%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%99%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a1%e0%b8%b1%e0%b8%99-bitch/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://ongart.files.wordpress.com/2009/02/55100000272050128129.jpeg?w=200" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>- เรื่องรักที่เป็นไปไม่ได้ -</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/02/10/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/02/10/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 10 Feb 2009 11:39:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>
		<category><![CDATA[บอกลา]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/02/10/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b9%84</guid>
		<description><![CDATA[มันมีเหตุผลหลายอย่าง .. ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน เหตุผลของแต่คนย่อมไม่เหมือนกัน บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะรู้ตัวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ ด้วยเหตุผล (งี่เง่า) ต่างๆนานา ไม่ว่าจะด้วย ความไม่เหมาะสมกันในด้านความชอบ รสนิยม ความคิด ความแตกต่างทางสังคม การเมือง ศาสนา ความไม่คู่ควรด้านสมบัติ .. ทั้งรูปสมบัติอันได้แก่หน้าตา คุณสมบัติอันได้แก่ ชื่อเสียง การศึกษา อายุ หรือแม้กระทั่งทรัพย์สมบัติที่มีน้อย (หรือมาก) เกินไป หรือเพราะญาติผู้ใหญ่หรือคนที่แวดล้อมบอกว่าไม่ชอบ ไม่ดี ไม่งาม   บาง คนอาจต้องห้ามใจ เพราะคนที่เราชอบเค้าอาจจะมีใครอยู่ข้างกายอยู่แล้ว หรือ บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะเรามีคนที่รู้ใจ อยู่เคียงข้างเราอยู่แล้ว   บาง คนอาจต้องห้ามใจ เพราะเคยมีคนที่รักมาก่อนคนใหม่ที่เพิ่งจะมารู้จัก และยังไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของใคร หรือ บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะยังไม่รู้ใจ หรือไม่แน่ใจตัวเอง   ·         บาง คนอาจต้องห้ามใจ เพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา เมื่อบอกความรู้สึกไปแล้ว คนที่รับรู้อาจเปลี่ยนไป หรือ บางคนอาจต้องห้ามใจ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=201&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/02/10/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b9%84%e0%b8%9b%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b9%84%e0%b8%94%e0%b9%89/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>12</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://images.barby24.multiply.com/image/1/photos/upload/300x300/SZBxlAoKCGYAAF3XIaw1/Sad-Girl.jpg?et=,Ea3u0xlg0zSJlT5piGESw&#38;nmid=0" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>เรื่องบ้าๆ (ลุ้นระทึก!!)~</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/02/07/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%86-%e0%b8%a5%e0%b8%b8%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%97%e0%b8%b6%e0%b8%81/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/02/07/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%86-%e0%b8%a5%e0%b8%b8%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%97%e0%b8%b6%e0%b8%81/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 07 Feb 2009 08:11:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Her Stories ~]]></category>
		<category><![CDATA[เพี้ยน]]></category>
		<category><![CDATA[เรื่องรัก]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/02/07/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%86-%e0%b8%a5%e0%b8%b8%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%97%e0%b8%b6%e0%b8%81</guid>
		<description><![CDATA[  วันแรกที่เราเจอกัน .. เหล็กดัดสีทองที่ครอบฟันของคุณนั้น มันช่างขัดกันกะผิวสีน้ำผึ้งของคุณโดยแท้ ชั้นยังแอบหัวเราะกิ๊กออกมา แต่แล้วพอคุณเงยหน้าขึ้นมาหลังจากได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆของชั้น โลกทั้งใบก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเมื่อเราสบตากัน .. &#8230; .. . &#34;คุณพัดครับ คุณพัด&#34; อาการเหม่อมองออกไปยังทะเลสีครามงามระยิบระยับสุดสายตาซึ่งตัดกับผืนฟ้าที่กว้างใหญ่ของชั้น ได้สิ้นสุดลง เมื่อถูกใครบางคนที่พักอยู่ห้องติดกันเรียกชื่อชั้นขึ้นมา สวนทางกับความเงียบรอบกาย .. &#34;คะ&#34; &#34;ช่วยถ่ายรูปให้เราสองคนหน่อยได้มั้ยครับ&#34; พ่อหนุ่มผิวเข้มตาคมคนนี้ คนที่สามารถสะกดความรู้สึกของชั้นได้ทุกครั้งที่เราสบตากัน แต่ในครั้งนี้เค้ามากับแฟนสาวที่น่ารักและแสนบอบบาง ยิ้มละไมที่เธอส่งมาให้ชั้น ผิวขาวละเอียดของเธอเมื่อยืนเคียงข้างเขา ช่างขับให้ผิวสีน้ำผึ้งของเค้าดูเด่นขึ้นมาทีเดียว หรือ เอ๊ะ .. เพราะความเข้มของเค้าขับให้เธอดูขาวนวลสะอาดตากันนะนี่ แต่ก็ช่างเถอะไม่ว่าจะเพราะด้วยเหตุใด การที่เค้าสองคนมายืนสวีทหวานใส่กันต่อหน้าชั้น มันไม่ได้สร้างความยินดีอันใดแก่ชั้นแม้แต่น้อย.. &#34;เอ้อ .. ได้ค่ะ ได้&#34;  แต่ถึงกระนั้นชั้นก็ยังตีหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งที่แอบรู้สึกรันทดใจอยู่ไม่น้อย .. พัดชาผู้ร่าเริงสดใสอย่างชั้น จะให้ทำเหมือนโลกนั้นแหลกสลายต่อหน้าต่อตาใครต่อใครได้อย่างไรกัน &#34;จะให้พัดไปถ่ายคุณสองคนที่มุมโน้นด้วยมั้ยคะ พัดว่า วิวมันสวยดี&#34;  &#34;อืม .. จริงด้วยครับ รบกวนคุณพัดถ่ายให้เราทางโน้นด้วยนะครับ&#34; &#34;ค่ะ .. ได้ค่ะ&#34; ว่าแล้วชั้นก็ยิ้มหวานๆใส่คู่รักได้อย่างแนบเนียน แม่พระจริง จริ๊งเลย .. [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=202&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/02/07/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%86-%e0%b8%a5%e0%b8%b8%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%97%e0%b8%b6%e0%b8%81/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>16</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>- ชั้นเกลียด -</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/02/01/%e0%b8%8a%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%94/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/02/01/%e0%b8%8a%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%94/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 01 Feb 2009 09:38:59 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/02/01/%e0%b8%8a%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%94</guid>
		<description><![CDATA[บางครั้งบางคราว ชั้นก็ไม่เข้าใจตัวเองเลยแม้แต่น้อย .. เหมือนจะเข้าใจจิตใจตัวเองว่าจริงๆแล้วต้องการอะไร แต่บางครั้งก็ไม่เข้าใจ .. .. วันนี้ชั้นร้องไห้ออกมาอย่างง่ายดาย เพราะใครคนหนึ่ง คนที่ชั้นตัดสินใจผลักเค้าออกไปจากชีวิตของชั้น .. เธอ .. คนที่ไม่เคยมีความแน่นอน เธอ .. คนที่เอาแต่ใจและเหนื่อยง่าย เธอ .. คนที่ไม่เคยแคร์และใส่ใจว่าผู้อื่นจะเป็นอย่างไร เธอ .. คนที่่ต่อว่าต่อขานต่อความหวังดีที่่ชั้นมีให้เสมอมา มันเป็นเหตุผลที่ชั้นยกมาเข้าข้างตัวเองเพื่อที่จะปล่อยเธอไปตามทางของเธอ แต่แท้จริงแล้ว .. ชั้นคิดว่านี่คือสิ่งที่ดีที่สุดแล้วสำหรับเธอ .. เธอกำลังจะโบยบินไปแสวงหาบางสิ่ง ที่อาจจะเป็นหนทางนำอนาคตที่ดีมาสู่เธอ .. ส่วนตัวชั้นจมก็อยู่กับความเศร้า เคว้งคว้าง และ อดีตที่ฝังใจกับใครบางคนที่ไม่อาจตัดใจ ถึงกระนั้นชั้นก็ยังเป็นห่วงเธออยู่เสมอ .. ของใช้บางอย่างที่เธอน่าจะได้ใช้ หนังสือที่จำเป็น ครีมบำรุงผิว ยารักษาสิว ก็ยังแอบซื้อเอาไว้ เผื่อจะมอบให้เธอก่อนจากกันไป &#8230; .. . แต่ในวันนี้ .. วันแย่ๆในช่วงแย่ๆในชีวิตของชั้น คำพูดบางคำจากเธอ .. ทำให้คำพูดของชั้นขาดห้วง .. อยู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาเป็นสายอย่างไม่อาจห้ามได้ พักใหญ่ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=203&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/02/01/%e0%b8%8a%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%94/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>12</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>เรื่องบ้าๆ~</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2009/01/27/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%86/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2009/01/27/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%86/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 27 Jan 2009 04:38:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Her Stories ~]]></category>
		<category><![CDATA[เพี้ยน]]></category>
		<category><![CDATA[เรื่องรัก]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2009/01/27/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%86</guid>
		<description><![CDATA[ถ้าหากมีใครซักคนถามว่าเรื่องที่คุณคิดว่า CRAZY ในชีวิตคุณบ้าง .. นี่ก็คงเป็นเรื่องบ้าๆ ที่คนคนหนึ่งจะสามารถทำได้ (มั้ง) คนหนึ่งคน .. มาเที่ยวกับคนที่ตัวเองตกหลุมรัก!! นี่คงไม่น่าจะใช่เรื่องบ้าๆอะไร ถ้ามากันตามประสาคู่รัก แต่นี่มาในฐานะอะไร??? ในเมื่อคนที่คุณตกหลุมรักนั้น เค้ามากับเจ้าของหัวใจของเค้าอยู่แล้ว !!! &#8220;นี่มันเรื่องบ้าๆสิ้นดี&#8221; .. เพื่อนสนิทคนหนึ่งต่อว่าชั้น &#8220;เธอจะไปทำไม ไปเห็นเค้าสวีทหวานใส่กัน นี่เธอยังสติดีอยู่หรือเปล่า&#8221; ชั้นอมยิ้มยักไหล่เล็กน้อย &#8220;ไม่รู้สิ .. ไปตอกย้ำความรู้สึกให้มันชัดเจนขึ้น .. มั้ง?&#8221; &#8230; .. . สามอาทิตย์ก่อน .. ตอนที่กรอกรายละเอียดลงในคูปองชิงโชคสำหรับที่พักฟรีสองคืน ณ รีสอร์ตหรูสไตล์บาหลี ที่เกาะแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ในทะเลฝั่งอันดามัน แห่งหนึ่งที่ชั้นอยากไปมานานแล้ว แค่นึกภาพทางเดินไม้ระแนงที่ทอดยาวอยู่เหนือน้ำทะเลใส ซึ่งมุ่งตรงไปสู่บังกะโลอันเงียบสงบที่อยู่กลางน้ำ เวลาที่มอง ลงไปที่ผืนน้ำทะเลที่ใสเหมือนกระจก แล้วจะเห็นฝูงปลาตัวเล็กตัวน้อยมากมาย &#8230;. ประสาคนหาเช้ากินค่ำอย่างเรา คงจะไม่มีปัญญาไปพักรีสอร์ทหรูๆเช่นนี้เป็นแน่แท้ ได้แต่แอบหวังลึกๆว่า ความดีหรือสิ่งดีๆที่เรามี ให้ และทำต่อผู้อื่นมาตลอดชีวิตที่ผ่านมา จะช่วยส่งผลให้เรามีโชค มีวาสนาได้ไปพักในบรรยากาศสุดหรู แบบนี้บ้างก็คงจะดีไม่น้อย .. แว๊บนึง [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=205&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2009/01/27/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%86/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>11</slash:comments>
		<georss:point>0.000000 0.000000</georss:point>
		<geo:lat>0.000000</geo:lat>
		<geo:long>0.000000</geo:long>
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>- รัก..ไม่เท่ากัน -</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2008/12/27/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81-%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%99/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2008/12/27/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81-%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%99/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 27 Dec 2008 04:04:35 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Memo ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2008/12/27/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81-%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%99</guid>
		<description><![CDATA[ด้วยความสับสนของการใช้ space แบบใหม่ไม่ค่อยเป็น ไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมเยียนเพื่อนๆเลยข่วงนี้ .. จะว่าไปที่จริง ก็ไม่ค่อยได้เขียนอะไร เอาแต่เที่ยวเล่น ลั้ลลา ไปวันๆ เลยไม่ได้ใส่ใจกับบลอคหรือเสปซที่ตัวเองมีซักเท่าไหร่ ..วันนี้ วันดี .. ได้อยู่ตามลำพังคนเดียวเสียที หลังจากมีคนรายล้อม หรือ ต้องไปอยู่กับผู้คนตลอดเวลา เลยหยิบเอาเนตบุคคู่ใจ กะ ชุดโต๊ะพับ มานั่งหน้าบ้าน อากาศดีๆลมเย็นๆ ใบไม้เขียวๆ ท้องฟ้าสีฟ้าแบบนี้ .. เป็นช่วงที่มีความสุขดีจัง .. เอาเรื่องใกล้ๆตัวที่สงสัยมานานแล้วมาเขียนซะหน่อย หลังจากไม่เขียนมาหลายวัน ความคิดในหัวยังสับสน ไม่สามารถเรียงร้อยเป้นข้อสรุปได้ ยังงัยก็อยากได้ความคิดเห็น จากเพื่อนๆในสะเปซอยู่ดี ลองไปอ่านกันนะ ^^&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;. รัก .. ไม่เท่ากันเมื่อตอนที่ชั้นยังเด็ก ชั้นนึกสงสัยอยู่ในใจว่า พ่อแม่ที่มีลูกหลายๆคนนั้น &#34;รักลูก แต่ละคนเท่ากันหรือไม่&#34;จำได้ว่ามีผู้ใหญ่หลายคน รวมทั้งพ่อและแม่ของชั้นเอง ได้ตอบข้อสงสัยนั้นว่า &#34;พ่อแม่น่ะ รักลูกทุกคนเท่ากันนั่นแหล่ะ&#34;ทั้งๆที่พฤติกรรมหลายอย่างที่ปฎิบัติต่อลูกแต่ละคน นั้นดูจะไม่เท่ากัน แต่ชั้นก็ยังเชื่อว่า &#34;พ่อแม่รักลูกทุกคนเท่ากัน&#34;จนกระทั่งวันหนึ่ง เพื่อนรุ่นน้องคนนึงต่อว่าชั้น เมื่อเห็นชั้นปฎิบัติกับน้องหมาที่บ้านไม่เท่าเทียมกันว่า &#34;พี่อ๋อง..รักหมาไม่เท่ากันอะ&#34;ชั้นนึกถึงสิ่งที่ชั้นทำ แล้วก็เถียงไม่ออก .. มันก็จริงน่ะ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=204&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2008/12/27/%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81-%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%99/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>11</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>ลมหนาว เชียงใหม่ และ ไมตรี .. ขอบคุณเรืองดีๆทีมีมา</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2008/12/15/%e0%b8%a5%e0%b8%a1%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b8%a7-%e0%b9%80%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b8%b0-%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b8%95/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2008/12/15/%e0%b8%a5%e0%b8%a1%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b8%a7-%e0%b9%80%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b8%b0-%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b8%95/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 15 Dec 2008 10:56:03 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Dairies ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2008/12/15/%e0%b8%a5%e0%b8%a1%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b8%a7-%e0%b9%80%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b8%b0-%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b8%95</guid>
		<description><![CDATA[เชียงใหม่..วันที่สาม (9.12.08) .. เดิมทีจองห้องพักไว้สองวัน กะว่าถ้าเพื่อนสาวอยู่เชียงใหม่ จะไปนอนต่อที่หอเพื่อน แต่..เนื่องจากเพื่อนไม่อยู่ และ วันนี้ต้องเชคเอาท์แล้ว เลยตัดสินใจกลับบ้านวันนี้เลยดีกว่า .. บิดา ก็โทรมาปลุกแต่สายเลย อาบน้ำเก็บของ แล้วก็เลยไปเดินซื้อของฝากที่ตลาดวโรรสใกล้ๆ ซึ่งก่อนถึงตลาดก็จะผ่านซอยที่ขายเสื้อ ผ้า กระเป๋า ของกระจุกกระจิกแบบพื้นเมือง (ไม่รู้ว่าเรียกว่าซอยอะไร .. ถ้าใครไปแถวนั้นขอบอกว่าไปโซนเดียวก็็มีของครบทุกอย่างแล้วนะจ๊ะ ไปต้องไปไหนไกลเรย ^^) .. อะโวคาโดของโปรด เค้าขายโลละ 50 (เคย ซื้อได้ถูกกว่านี้แต่แม่ค้าบอกว่าช่วงนี้เริ่มน้อยแล้ว แต่ก็ยังถูกกว่าในห้างที่กรุงเทพเลยเอามาตั้ง 2 โลแน่ะ &#8211; -!) หมูทอดเชียงใหม่ กะ รถด่วนนี่ก็เป็นอะไรที่ขาดไม่ได้เลยที่บ้านชอบทานกันมาก .. แมคคาเดเมียแสนอร่อยที่ช่วยลดคลอเรสตอรอลเจ้าประจำก็ไม่พลาด แต่สตรอเบอร์รี่คราวนี้ไม่ค่อยน่าทานเท่าไหร่ เลยเอาแบบอบแห้งไปฝากเค้าดีกว่า .. แล้วก็อะไรซื้อจุ๊กจิ๊กตามประสาหญิงสาว (เหะๆ) .. ปิดท้ายด้วยการทานข้าวซอย (เหมียนเดิม) แต่คราวนี้ซื้อหมกปลาซิว กะ มันปูที่ตลาดมาทานด้วยพอหายอยาก ^^กลับโรงแรม .. แพคกระเป๋า เชคเอาท์ออกจากโรงแรม [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=206&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2008/12/15/%e0%b8%a5%e0%b8%a1%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b8%a7-%e0%b9%80%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b8%b0-%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b8%95/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>8</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://images.barby24.multiply.com/image/1/photos/upload/300x300/SUUGIwoKCF4AAGyoH6Q1/R00117691.jpg?et=YT0GpSgEhjWft9SUjZ8XcA&#38;nmid=0" medium="image" />

		<media:content url="http://images.barby24.multiply.com/image/1/photos/upload/300x300/SUUHbAoKCF4AABK5k@41/R00117931.jpg?et=KIIWHtQ1uf8PJUnblAwbLQ&#38;nmid=0" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>วันที่เดินเดี่ยว เที่ยวเชียงใหม่</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2008/12/14/%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7-%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2008/12/14/%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7-%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 14 Dec 2008 06:00:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Dairies ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2008/12/14/%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7-%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7</guid>
		<description><![CDATA[วันนี้ ตื่นซะสาย .. จนแม่บ้านมาเรียกขอทำความสะอาดห้องเลย .. เหอๆ .. ตื่นแล้วก็นอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียง .. วันนี้จะทำไรดีน้อ .. นึกโปรแกรมนั่งรถเที่ยวไกลๆรอบๆเชียงใหม่ แล้วเปลี่ยนใจไม่เอาดีก่า ไปมาหลายหนแล้ว ไปคนเดียวดูจะเหงาเกินไป .. อากาศแสนดี คว้า net book มาเขียนเรื่องที่ปาย พร้อมขอชั่วโมงเนต (เสียตัง)จากโรงแรมดีกว่า .. draft แรกเสร็จแล้ว เริ่มหิวนิดหน่อย .. เชียงใหม่ตอนนี้ไม่เหลือเพื่อนฝูงอยู่เลย แต่ยังดียังมีน้องชายอายุ 13 ย่าง 14 ในวันที่ 12 นี้ อยู่ตั้งคนนึง(ว่างๆจะเล่าทีมาให้ฟังละกันว่าเจอน้องเค้าได้งัย) ก็เลยจะเลี้ยงไอติมเนื่องในวันเกิดน้องเค้าล่วงหน้า .. นัดเจอกัน บ่ายสามที่กาดสวนแก้ว .. บ่ายโมงกว่าๆเลยออกจากโรงแรมเดินเล่นไปถึงตลาดวโรรสซึ่งอยู่ใกล้ๆ ทานข้าวซอยเป็น Brunch (อาหารเช้า+กลางวัน) ควบกันไปเลย ..  .. บ่าย 3 ถึงกาดฯแล้ว แต่กว่าจะได้เจอกันก็คลาดกันไปมาเพราะความเข้า ใจผิดเรื่องชั้น G [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=207&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2008/12/14/%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7-%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>9</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://images.barby24.multiply.com/image/1/photos/upload/300x300/SUPXpQoKCF4AADCXRd41/R00117611.jpg?et=WkSbv3JvClU0cO0SOAxNvQ&#38;nmid=0" medium="image" />

		<media:content url="http://images.barby24.multiply.com/image/1/photos/upload/300x300/SUPSKQoKCF4AABH30C81/R00117541.jpg?et=FEVNHZrzuLX53hC6y0GHjg&#38;nmid=0" medium="image" />

		<media:content url="http://images.barby24.multiply.com/image/1/photos/upload/300x300/SUPU7woKCF4AADDalJY1/R0011806.JPG?et=kSiEjL9S,cbOHm52DrQVgQ&#38;nmid=0" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>เชียงใหม่ .. เหงา .. เข้าใจ</title>
		<link>http://ongart.wordpress.com/2008/12/13/%e0%b9%80%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%87%e0%b8%b2-%e0%b9%80%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%83%e0%b8%88/</link>
		<comments>http://ongart.wordpress.com/2008/12/13/%e0%b9%80%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%87%e0%b8%b2-%e0%b9%80%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%83%e0%b8%88/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 13 Dec 2008 03:06:42 +0000</pubDate>
		<dc:creator>ongart</dc:creator>
				<category><![CDATA[Dairies ~]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://ongart.wordpress.com/2008/12/13/%e0%b9%80%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%87%e0%b8%b2-%e0%b9%80%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%83%e0%b8%88</guid>
		<description><![CDATA[รุ่งเช้าวันหนึ่ง .. ลมหนาวพัดมา พร้อมส่งเสียงกระซิบ .. ‘คิดถึงนะ เมื่อไหร่จะมา’ .. และแล้วภาพความหลังในฤดูหนาวครั้งยังเยาว์ .. ต่างก็พร่างพรูขึ้นมาเหมือนในหนัง ที่เป็นภาพฉากแห่งความสุขตัดไปมาเป็นช่วงๆ ทำให้เกิดรอยยิ้มเล็กๆ ที่มาพร้อมสายลม .. ชั้นลุกขึ้นพรวดพราด .. พร้อมตัดสินใจ ณ วินาทีนั้นว่า .. หลัง เสร็จจากค่ายสร้างฝายที่ปาย  ไม่วาจะมีเธอ หรือ คนอื่น หรือ ใครตามไปด้วยหรือไม่ .. ชั้นก็จะไปเที่ยวเชียงใหม่ต่อ ถึงแม้จะไปตามลำพัง ..ท้ายที่สุด มันก็เลยเป็นไปตามคาด คือ ได้เที่ยวต่อตามลำพังคนเดียว เพราะอะไรๆที่คาดไว้ มันบิดเบี้ยวไปหมด ไม่ว่าจะเป็นคนที่จะตามไปเที่ยวด้วยกันต่อ หรือ เพื่อนๆทั้งหลายที่อยู่ที่โน่น ก็มีอันต้องเดินทาง-สวนทางกันไปมาซึ่งก็ไม่เป็นไรหรอก .. กับเชียงใหม่นี่เป็นอะไรที่เคยเที่ยวคนเดียวมาหลายหนแล้ว จะมีเพื่อนเที่ยวด้วยบ้างก็แค่ครั้งละคนหรือสองคน .. ซึ่งโดยส่วนตัวก็ชอบแบบนั้นอยู่แล้ว .. อากาศดีๆไปดูงานศิลป์ ดูวัฒนธรรมล้านนา หาของกินอร่อยๆ แวะร้านน่ารักๆนั่งจิบกาแฟ อ่านหนังสือ เท่านี้ความสุขก็บังเกิด  ^^.. รถค่ายออกจากปายบ่ายโมงไปถึงเชียงใหม่ประมาณ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=ongart.wordpress.com&amp;blog=2189715&amp;post=208&amp;subd=ongart&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://ongart.wordpress.com/2008/12/13/%e0%b9%80%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%87%e0%b8%b2-%e0%b9%80%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%83%e0%b8%88/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>6</slash:comments>
	
		<media:content url="http://0.gravatar.com/avatar/af15d4c7c00dfab17d27f34cd9a930d3?s=96&#38;d=monsterid&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">ongart</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://images.barby24.multiply.com/image/1/photos/upload/300x300/SUKvRwoKCF4AABpShUo1/R001169021.jpg?et=KCIYATy4f5vlXr4RKoniBA&#38;nmid=0" medium="image" />

		<media:content url="http://images.barby24.multiply.com/image/1/photos/upload/300x300/SUKvdQoKCF4AACfHrX81/R001170011.jpg?et=9H6UdYYgUdtUaU8mnIpohw&#38;nmid=0" medium="image" />
	</item>
	</channel>
</rss>
